บทที่ 429 การตายของผู้เผยพระวจนะ และวันโลกาวินาศของเผ่าพันธุ์มนุษย์ถ้ำ!
“ท่านผู้เผยพระวจนะได้โปรดเมตตาและชี้แนะทางรอดให้พวกเราด้วยเถิด”
ภายในถ้ำใหญ่ ผู้คนทั้งหมดต่างกำลังคุกเข่าลงเพื่ออ้อนวอน
“พอได้แล้ว!”
“ในเมื่อพวกคุณดึงดันเช่นนี้… งั้นก็มาดูอนาคตของเผ่าพันธุ์มนุษย์ถ้ำด้วยตาของพวกคุณเองก็แล้วกัน!”
ท้ายที่สุดแล้วท่านนักบวชก็ใจอ่อน ก่อนจะหยิบกระดองเต่าออกมา แต่ก็พบว่ามีรอยร้าวขนาดใหญ่อยู่แล้ว ราวกับมันสามารถหักออกจากกันได้ทุกเมื่อ
ชายชราวางมันไว้ข้างหน้าอย่างระมัดระวัง จากนั้นพึมพำอะไรบางอย่าง ก่อนจะมีคลื่นแปลกประหลาดไหลผ่านไปห่อหุ้มกระดองเต่า
เกิดฉากอันน่าอัศจรรย์ขึ้น
ฉับพลันนั้น ก็ปรากฏจุดแสงประหลาดขึ้นบนกระดองเต่า จากนั้นค่อย ๆ เลื่อนมาบรรจบกัน ก่อนจะพุ่งกลับคืนสู่จิตใจของผู้เผยพระวจนะในที่สุด
ตู้ม!
ในขณะนี้ มีกลิ่นอายบนร่างของผู้เผยพระวจนะลดลงอย่างรวดเร็วกว่าเดิม กระทั่งผมและเคราซึ่งเป็นสีขาวบริสุทธิ์อยู่แล้วก็กลายเป็นเหี่ยวเฉาร่วงหล่นลงบนพื้น
กลิ่นอายแห่งความตายได้เล็ดลอดออกมา
ร่างกายของชายชราสั่นเทามากขึ้นเรื่อย ๆ ก่อนที่ดวงตาจะเบิกโพลงอย่างตื่นตระหนกราวกับมองเห็นสิ่งที่น่ากลัว
แคร๊ก!
เป็นเสียงดังชัด
ทันใดนั้น กระดองเต่าที่อยู่ต่อหน้าชายชราก็แตกสลายเป็นชิ้นเล็ก ๆ ร่วงลงสู่พื้น
“ท่านนักบวช!”
เมื่อเห็นฉากนี้ ทุกคนต่างก็ตกตะลึง
ที่มาของกระดองเต่านี้ไม่มีใครทราบ แต่มันอัศจรรย์มาก
