้วยสายตาอันเคร่งขรึม “แม้ผู้เผยพระวจนะจะล่วงรู้ถึงกาลล่มสลายของชาวเรามนุษย์ถ้ำในอนาคต? แม้เผ่าพันธุ์มนุษย์พวกนั้นจะมาถึงปากทางเข้า แล้วจะทำไมล่ะ ฉันจะไม่มีวันปล่อยให้มันเกิดขึ้นอย่างง่ายดายเด็ดขาด!”
“ตั้งแต่เกิดหายนะครั้งใหญ่ของเผ่าพันธุ์มนุษย์ พวกมันก็พัฒนาเติบโตมาเพียงสองร้อยปีเท่านั้น เมื่อเทียบกับพวกเราที่มีรากฐานถึงหมื่นปีและมีไพ่ลับจำนวนนับไม่ถ้วน ตราบใดที่เราไม่ออกไป พวกมันก็ทำอะไรเราไม่ได้!”
“และตอนนี้ ในเมื่อเผ่าพันธุ์มนุษย์เหล่านั้นกล้าที่จะบุกเข้ามา ก็ปล่อยให้พวกมันเข้ามา!”
เมื่อพูดประโยคนี้จบ ความเย็นชาก็เข้ามาปกคลุมทันที
ในเวลาต่อมา
เจ้าลัทธิมั่วลาชำเลืองมองคนเหล่านี้และพูดอย่างเคร่งขรึมว่า “ถ้าพวกคุณไม่อยากตาย ก็ออกไปสู้กับมนุษย์ที่แข็งแกร่งเหล่านี้พร้อมกับฉัน ถ้าเราสามารถสังหารพวกมันได้ ก็ยังพอมีโอกาสชนะ!”
หลังจากพูดจบ มั่วลาก็โคจรพลังปราณและเลือดทันที ก่อนที่ร่างจะกลายเป็นลำแสงพุ่งตรงผ่านชั้นดินจำนวนนับไม่ถ้วนเหนือศีรษะ และทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้า
ด้านหลังของเขามีเหล่าราชันย์เทพยุทธ์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์ถ้ำที่ยังคงลังเลอยู่ แต่ผ่านไปครู่หนึ่ง ทั้งหมดก็เลือกจะติดตามมั่วลาออกไปทีละคน
อย่างที่มั่วลากล่าวไว้
ยังมีโอกาสรอดเหลืออยู่
แต่ถ้าไม่สู้ก็ต้องตายอย่างแน่นอน!
…
เหนือภูเขาไท่หัว
ฉู่โม่วและพรรคพวกมาถึงที่นี่ภายในระยะเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง
หลังจากหยุดพักชั่วครู่ ราชันย์เทพยุท
