บทที่ 426 ทั้งโลกร่วมเฉลิมฉลอง และกู่ร้องเรียกชื่อฉู่โม่ว!
“ราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์! ราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์! ราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์!”
เสียงแห่งความยินดีปีติยังคงดำเนินต่อไป ทุกคนร้องตะโกนจนเสียงแหบแห้ง
นี่คือชัยชนะอันยิ่งใหญ่ของมนุษยชาติ!
อีกทั้งยังเป็นการเกิดใหม่ของเผ่าพันธุ์มนุษย์อีกด้วย!
ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างครื้นเครง ราวกับต้องการระบายความเมื่อยล้าในใจให้หมดสิ้นไป
เนื่องจากแนวกำแพงป้องกันชายฝั่งถูกตีแตก พวกเขาจึงมาเสริมกำลังจากสุดยอดฐานใหญ่
แต่เมื่อมาถึงทุกคนก็มองไม่เห็นความหวังที่จะชนะสงคราม ไม่ว่าจะเป็นผู้ปลุกพลังธรรมดาหรือราชันย์เทพยุทธ์ ทั้งหมดพร้อมที่จะต่อสู้จนตัวตายในสมรภูมิ
แต่ใครจะคิดคาดว่า
สัตว์อสูรระดับราชาที่น่าพรั่นพรึง ซึ่งทรงพลังพอที่จะกวาดล้างเผ่าพันธุ์มนุษย์ทั้งหมดให้สูญพันธุ์ แต่เมื่อมันปรากฏได้ไม่นานก็ถูกฉู่โม่วบดขยี้ทันที
ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีกองทัพสัตว์อสูรอีกหลายร้อยล้าน ทั้งหมดถูกบดขยี้จนแหลกเหลวอย่างไม่ทันตั้งตัว ภายใต้สมบัติวิเศษภูเขาศักดิ์สิทธิ์ที่สูงนับหมื่นจั้ง
จากนั้น
ด้วยความกล้าหาญอันไร้เทียมทาน เขาตัดสินใจดำดิ่งลงไปใต้ก้นมหาสมุทรเพียงลำพัง ก่อนจะสังหารสัตว์อสูรระดับราชาทั้งห้าตัว ซึ่งเป็นการตัดขุมกำลังหลักของกองทัพสัตว์อสูรทั้งหมด
และยังสร้างเขตแดนป้องกันไม่ให้พวกมันบุกรุก นำพามาซึ่งความสงบสุขของแนวป้องกันชายฝั่งไปเป็นเวลาอีกหลายสิ
