่งและสามารถเอาชนะราชาอสูรได้ แต่ยังไงเสียทะเลลึกก็เป็นบ้านเกิดของสัตว์อสูรอีกมากมาย การอยู่ท่ามกลางเขตแดนของอสูรน้ำลึก ไม่ว่าจะมองจากมุมไหน ยังไงราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์ก็ยังตกอยู่ในอันตรายอยู่ดี!”
“ขอให้พระเจ้าอวยพรด้วยเถิด ท่านราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์ ขอให้ท่านกลับมาได้อย่างปลอดภัยด้วยเถิด!”
เหล่าราชันย์เทพยุทธ์มากมายพูดคุยกันด้วยเสียงเบา ใบหน้าของพวกเขาดูแข็งทื่อกันมาก ๆ
ไม่จำเป็นต้องพูดก็รับรู้กันหมดแล้ว ราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์ในตอนนี้ เป็นความหวังสูงสุดของเหล่ามนุษยชาติอย่างไม่ต้องสงสัย ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น ความแข็งแกร่งของเขาสูงเสียจนยากที่จะหาตัวจับ หากมีอะไรเกิดขึ้นกับเขา นั่นหมายถึงความหวังของมนุษยชาติจะถูกเป่ากระจุยไปในทันที!
บรรยากาศที่อึดอัดใจนี้กัดกินทุกหัวใจ
ทว่าขณะที่พวกเขากำลังกังวล ราชันย์เทพยุทธ์แม่ทัพเหนือก็สีหน้าเปลี่ยนไป ตามด้วยราชันย์เทพยุทธ์มารอหังการและราชันย์เทพยุทธ์แสงบูรพา พวกเขาหันไปยังทิศทางเดียวกันโดยไม่ได้ปรึกษาก่อน
ที่สุดปลายสายตาเหนือฟากฟ้าทิศตะวันออก แสงสว่างได้พุ่งเข้ามาจากทิศทางนั้น ด้วยความเร็วที่มากมาย เพียงชั่วพริบตา เส้นแสงดังกล่าวก็เคลื่อนที่ผ่านกี่กิโลเมตรไปแล้วก็ไม่รู้และมาหยุดอยู่ที่แนวป้องกันชายฝั่ง
“นี่มัน…ราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์!?”
“ราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์กลับมาแล้ว!?”
“เร็วเข้า! ไปพบเขากัน!”
ทันทีทันใด ใบหน้าของ
