่สามครั้ง พวกเจ้าจงตั้งใจฟังและทะนุถนอมให้ดี เด็ดขาดห้ามส่งเสียงดังวุ่นวาย!”
จางจื่อเฟิงกล่าวเสียงดังกับทุกคน
ทุกคนแววตาสว่างวาบ เด็กหนุ่มในตำนานเช่นนี้ จะมาสอนพวกเขา? เขาจะสอนอะไรออกมาได้ ประสบการณ์การฝึกฝนของตนเองรึ?
คนไม่น้อยหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง ถึงแม้จะไม่หวังว่าเซียวเหยียนจะสามารถสอนอะไรพวกเขาได้จริงๆ แต่ก็อยากจะดูว่าคำพูดคำจาของเด็กหนุ่มผู้นี้เป็นอย่างไร
“คุณชายเซียว ที่นี่ก็มอบให้ท่านแล้ว” จางจื่อเฟิงหันไปกล่าวกับเซียวเหยียนอย่างยิ้มแย้ม
เซียวเหยียนยิ้มพยักหน้า รอจนอีกฝ่ายยิ้มพลางโบกมือจากไป เขาถึงได้หันไปมองห้องเรียนที่ค่อยๆ เงียบลง
“ในเมื่อทุกท่านรู้จักข้าแล้ว งั้นข้าก็ไม่ขอแนะนำตัวเองมากแล้ว”
เซียวเหยียนยิ้มเล็กน้อย “พวกท่านอยากจะเรียนอะไร เพลงกระบี่ เพลงหมัด หรือวิชาตัวเบา?”
“ท่านจะสอนเพลงกระบี่รึ?”
หลิวเมิ่งฉีเมื่อได้ยินคำพูดของเซียวเหยียนนี้ แววตาก็สว่างวาบขึ้นเล็กน้อย พวกเขาส่วนใหญ่ล้วนแต่ฝึกกระบี่
เซียวเหยียนรู้ดีว่า นักกระบี่กับนักดาบก็เหมือนกับวิชาภากับคณิตศาสตร์ที่เป็นวิชาหลัก นักสู้สิบคนแปดเก้าคนล้วนแต่เรียนสองประเภทนี้ คัมภีร์กระบี่และเพลงดาบที่สืบทอดกันมาแต่โบราณก็เป