จ็บเจียนตายเช่นกัน มันเอาอณูแห่งชีวิตทั้งหมดมาเปลี่ยนเป็นพลังงานในการรักษาได้อย่างรวดเร็ว
และก็ยังเป็นพลังของธาตุไม้อีกเช่นเคย
ที่ช่วยให้เขาไม่ต้องเสียโอกาสไปกับการบาดเจ็บจากการโจมตีก่อนหน้า และโต้กลับใส่ราชาอสูรกระทิงหางงูได้ในพริบตา
ชิ้ง!
แววตาของฉู่โม่วยังคงเพ่งมองไปยังเป้าหมายเดิม พร้อมกันกับคลื่นกระบี่ที่มีพลังสูงเสียจนไม่มีใครสามารถจินตนาการได้ว่ามีพลังระดับนี้อยู่บนโลก
เมื่อเห็นว่าคลื่นกระบี่นั้นกำลังจะเข้ามาถึงตน
ราชาอสูรกระทิงหางงูก็ตกอยู่ในความกังวล
ต่อให้มันมีพลังที่ช่วยกระตุ้นพลังป้องกันระดับสูงได้ในชั่วขณะ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าคลื่นกระบี่ระดับนี้ มันก็ยังรับรู้ได้จากความกลัวที่เพิ่มขึ้นอย่างทวีคูณภายในใจ
ยิ่งไปกว่านั้น ในตอนนี้หัวใจของมันยังคงเต้นเร็วขึ้นราวกับระเบิดที่กำลังนับถอยหลัง เสมือนว่ามีมือขนาดใหญ่ที่มองไม่เห็นมาบีบร่างของมันเอาไว้จนยากที่จะหายใจให้ทั่วท้อง
ยามที่คมกระบี่ถึงตัวมันละก็ เมื่อนั้นมันไม่รอดแน่!
“ไม่ ๆ ๆ ๆ ๆ”
ความกลัวลั่นไกให้มันร้องเสียงหลงและแสดงสีหน้าหวาดผวาออกมา มันพยายามทุกวิถีทางเพื่อกระตุ้นพลังหมายจะป้องกันตนเองไว้
ทว่าเพียงชั่วครู่เดียว พลันเมื่อคมกระบี่พุ่งใส่ร่างของมัน เกราะป้องกันที่สุดแสนจะภาคภูมิใจก็ถูกตัดขาดราวกับกระดาษ
จากนั้น
คมกระบี่สีดำทมิฬก็พุ่งเข้าใส่หัวของมันอย่างจัง!
ท่ามกลางเสียง ‘ฉั้วะ!’ ใบหน้าคลุ้มคลั่งของราชาอสูรก็หยุดนิ่งไป
