ร่งของมันลดลงไปอีกหลายเท่าตัว
“เจ้ามนุษย์ตัวบัดซบ! ทำไมเจ้าถึงเล็งแต่ข้าเพียงผู้เดียวกัน!?”
ราชาอสูรผู้เคราะห์ร้ายร้องโอดครวญด้วยความโกรธ
ระหว่างนั้น ฉู่โม่วก็ยังคงโจมตีใส่มันอย่างต่อเนื่อง เพียงไม่นาน เขาก็สร้างบาดแผลให้ร่างของอสูรยักษ์ตนนี้ได้มากกว่าสิบแผล ที่ซึ่งแต่ละแผลก็ฉกรรจ์มาก ๆ แล้ว
สิ่งนี้ทำให้มันเจ็บปวดหนักหนา
ในตอนแรกพวกมันราชาอสูรทั้งห้าเลือกที่จะร่วมมือกันโจมตี ทว่าตอนนี้มีเพียงมันที่บาดเจ็บหนัก
‘ไม่ ปล่อยให้เป็นแบบนี้ไม่ได้!’
‘หากเป็นแบบนี้ ต่อให้จะสังหารเจ้ามนุษย์นี่ได้ ข้าก็ยังคงบาดเจ็บหนักอยู่ดี!’
ราชาอสูรกระทิงหางงูที่ทั่วทั้งร่างมีแต่บาดแผลคิดอยู่ในใจ
มันกำลังกลัวว่าตนเองจะกลายเป็นเหยื่อของพวกเดียวกัน
เพราะหลัก ๆ แล้วในครั้งนี้ สัตว์อสูรระดับราชาอสูรมากถึงห้าตนได้ร่วมมือกัน แม้มันจะดูเข้าขากันดี ทว่าหากกำจัดฉู่โม่วได้แล้ว อสูรตนที่บาดเจ็บหนักที่สุด มีหวังไม่วายถูกพวกเดียวกันกำจัดทิ้งแน่ ๆ
และเมื่อถึงตอนนั้น ความพยายามเอาชีวิตรอดไปก็คงจะสูญเปล่าอยู่ดี
เป็นสิ่งที่มันไม่อยากให้เกิดขึ้นที่สุด
“พวกเจ้ารออะไรกันอยู่!? รีบ ๆ ใช้พลังของสายเลือดพวกเจ้าที่ทรงพลังนักหนาจัดการเจ้ามนุษย์คนนี้เร็ว ๆ เข้า!”
มันตะโกน
ได้เพียงเท่านั้น
จิตวิญญาณของราชาอสูรตนนี้ก็ถูกแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนโจมตีจนแทบจะสูญสลายไป ในขณะที่ราชาอสูรตนอื่น ๆ ทำได้เพียงมองและพยายามโจมตีต่อไป โดยไม่ได้ใช้การโจ
