ยอันน่าอนาถของสัตว์อสูรเท่านั้น
ยามนี้ โลกทั้งใบมีเพียงเสียงการโจมตีของฉู่โม่วเท่านั้นที่ยังคงกัมปนาทครั่นคร้าม
สัตว์อสูรต่างพากันตกใจกลัว
พวกมันดำดิ่งลงสู่ส่วนลึกของทะเลโดยไม่คิดกลับหลัง
สาบานกับตัวเองว่าจะไม่ขึ้นมาเหยียบพื้นดินอีกเลยชั่วชีวิต
ความน่าสะพรึงกลัวของฉู่โม่วจารึกลงในใจของพวกมันจนสิ้น เขาเป็นดั่งฝันร้ายที่จะตามหลอกหลอนและยากจะลบเลือนไปจากใจ สลักจารในส่วนลึกของจิตวิญญาณซึ่งสลายก็ต่อเมื่อถึงคราวแตกดับ
ขณะที่บรรดาผู้ปลุกพลังเผ่ามนุษย์ต่างจับจ้องไปยังภาพเบื้องหน้าอย่างไม่อาจละสายตา พวกเขาเลื่อนนัยน์ตาขึ้นลงตามการเคลื่อนไหวของภูเขาศักดิ์สิทธิ์ด้วยยากจะอดใจ
ทุกครั้งที่ภูเขาศักดิ์สิทธิ์สยบโลกาถูกใช้โจมตี หัวใจของพวกเขาพลันเต้นรัว
ภาพของฉู่โม่วที่ยืนตระหง่านเหนืออากาศโดยไม่สนสรรพสิ่งและมือที่ถือภูเขาศักดิ์สิทธิ์สยบโลกาไว้พร้อมกับแสงจรัสที่ห่อหุ้มเรือนกาย ตราตรึงในจิตใจของหมู่ชนโดยสมบูรณ์
เวลาจะผ่านไปนานเพียงไหนก็ไม่อาจลบภาพนี้ออกจากใจ
…
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
ในที่สุด ฉู่โม่วก็หยุดโจมตี เขามองลงไปเบื้องล่าง พลันเห็นว่ากลุ่มของสัตว์อสูรเบาบางลงไปมาก ในบริเวณนี้เหลือเพียงไม่กี่ล้านตัวเท่านั้น ซึ่งพวกมันก็ล้วนแต่คุกเข่าศิโรราบ
พวกมันล้วนอับจนหนทาง!
มีสัตว์อสูรเพียงส่วนเล็ก ๆ เท่านั้นที่หนีกลับลงไปยังใต้ทะเลลึกสำเร็จ ส่วนมากก็ล้วนแต่ตายจากแรงระเบิดของภูเขาศักดิ์สิทธิ์สยบโลกาทั้งสิ้น
ฉู
