บทที่ 416 แข็งแกร่งราวกับเทพเจ้า โหดเหี้ยมดุจปีศาจ ทรงพลังถึงขีดสุด!
“นี่มันจักรพรรดิอสูร!”
เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายนี้ ฉู่โม่วก็พอจะประเมินระดับความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายได้ทันที มันควรจะใกล้เคียงกับจระเข้ยักษ์บรรพกาลตัวก่อนหน้าที่เข้าโจมตีสุดยอดฐานจงไห่ แต่ดูเหนือกว่าเล็กน้อย
หากเขาได้เผชิญกับการดำรงอยู่ของตัวตนเช่นนี้ ก่อนจะขึ้นเป็นราชันย์เทพยุทธ์อย่างในปัจจุบัน เขาก็คงจะหลงเหลือความภาคภูมิใจในชัยชนะครั้งนี้บ้างไม่มากก็น้อย
แต่เนื่องจากเขาเคยสังหารจระเข้ยักษ์ไปแล้ว มิหนำซ้ำ ปัจจุบันยังได้ทะลวงขั้นเป็นราชันย์เทพยุทธ์ จึงทำให้ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมาก
ดังนั้นตัวตนระดับจักรพรรดิอสูรจึงไม่อยู่ในสายตาเขาอีกต่อไป
ในขณะนี้
แม้จะไม่มีอะไรให้น่าภาคภูมิใจ แต่เขาก็ยังคงมีความคาดหวังที่จะมีอะไรให้น่าตื่นเต้นกับการต่อสู้ครั้งนี้บ้าง
“ในที่สุดก็เจอคู่ต่อสู้ที่น่าสนใจสักที ฉันจะได้สำแดงพลังอย่างเต็มที่บ้าง!”
ฉู่โม่วพึมพำด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
นับตั้งแต่ที่เขาทะลวงผ่านเป็นราชันย์เทพยุทธ์ เขาก็กระหายที่ทดสอบพละกำลังอย่างเต็มที่เพื่อวัดดูว่าความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเขาอยู่ในระดับใด
และในที่สุดโอกาสนั้นก็มาถึง!
เมื่อชายหนุ่มกำลังครุ่นคิดอย่างเหม่อลอย จักรพรรดิอสูรที่น่าสะพรึงกลัวก็ได้เคลื่อนร่างมาอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว
ตอนนั้นเอง
ที่ฉู่โม่วสามารถมองเห็นได้ชัดเจนว่ามันเป็นสัตว์อสูรขนาดตัวมหึมา
