ย์เทพยุทธ์ชิงชางก็พยักหน้าเบา ๆ และขมวดคิ้วอีกครั้ง “ทำไมถึงมีผู้ปลุกพลังขั้นผู้ฝึกยุทธ์กับจอมยุทธ์เยอะอย่างนี้ล่ะ? ฉันบอกว่ามีแค่ผู้ปลุกพลังในขั้นสูงกว่ายอดยุทธ์ที่เข้าร่วมศึกครั้งนี้ได้ไม่ใช่เหรอ?”
ราชันย์เทพยุทธ์ธารดารายิ้มอย่างขมขื่นและกล่าว “ผู้ปลุกพลังเหล่านี้ส่วนมากเป็นนักเรียนจากหลากหลายโรงเรียนฝึกวิทยายุทธ์ในฐาน หลังจากที่รู้ว่าพวกเราจะไปต่อสู้กับสัตว์อสูร พวกเขาก็โห่ร้องว่าจะไปด้วย ตอนที่ได้ยินเรื่องนี้ ฉันเองก็พยายามโน้มน้าวพวกเขาแล้ว แต่ก็ไม่ได้ผลเลย!”
“ไร้สาระ!”
ราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางแผดเสียงลั่น “นักเรียนพวกนี้ไม่รู้อะไรเลยรึไง? รู้ไหมว่าแนวป้องกันชายฝั่งเป็นสถานที่แบบไหน? พอนักเรียนพวกนี้ไปถึง พอได้เจอกับสัตว์อสูรที่ทรงพลัง ทุกคนจะต้องตายทันที!”
ราชันย์เทพยุทธ์ธารดาราไม่รู้จะพูดอย่างไรดี
โชคยังดีที่ฉู่โม่วพูดปลอบใจขึ้นมา “นักเรียนพวกนี้ก็เป็นอาสาสมัครที่มีเจตนาดีเหมือนกัน ผมว่าไม่ต้องไปขัดขวางความกระตือรือร้นของพวกเขาหรอก!”
“ถ้าแบบนี้ล่ะ เรายอมให้ผู้ฝึกยุทธ์กับจอมยุทธ์พวกนี้ไปด้วย แต่จะให้ไปที่แนวหน้าไม่ได้ ให้พวกเขาประจำการอยู่ที่ปราการสงครามและดูแลงานประจำวันอื่น ๆ พวกเขาจะได้มีหน้าที่ และไม่ต้องเผชิญหน้ากับอันตรายที่ยิ่งใหญ่นั่น!”
เมื่อได้ยินคำพูดของฉู่โม่ว สีหน้าของราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย
หลังจากที่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เอ่ยขึ้น “ที่ราชันย์เ
