ทั่วทั้งฐาน
หลังจากนั้นไม่นาน
ผู้คนนับไม่ถ้วนก็ได้ยินเสียงนี้
หลังจากที่เงียบไปได้ไม่นาน เสียงตะโกนก็ดังขึ้นมาจากทั่วทุกทิศทางของฐาน
“เอาสิ!”
“พวกเราต้องแก้แค้น!”
“ชีวิตของราชันย์เทพยุทธ์อสงไขยและชีวิตของมนุษย์สามสิบห้าล้านคนจะต้องไม่สูญเปล่า พวกเราต้องแก้แค้น!”
ทุกคนตะโกนอย่างพร้อมเพรียงกัน
ตอนแรกมันเป็นเสียงที่ยุ่งเหยิง แต่ยิ่งผู้คนตะโกนมากยิ่งขึ้น เสียงเหล่านี้ก็รวมตัวกันราวกับกระแสน้ำที่หลั่งไหลไปทั่วทั้งฐานและกระทั่งพื้นที่โดยรอบหลายกิโลเมตร
“แก้แค้น!”
“แก้แค้น!”
“แก้แค้น!”
ทุกคนตะโกนออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ น้ำเสียงที่โศกเศร้าแต่เต็มไปด้วยความโกรธดังขึ้นเรื่อย ๆ และกึกก้องไปทั่วทั้งฐาน
ภายใต้เสียงคำรามนี้ ทั่วทั้งโลกกลับเงียบสงัด
สายลมหยุดลง สายฝนหยุดตก และหมู่เมฆสีดำสลายหายไป
แม้แต่แรงสั่นสะเทือนและสายฟ้ามากมายก็เงียบลงให้กับคลื่นพลังแห่งมนุษย์นี้ในทันใด!
“ราชันย์เทพยุทธ์ชิงชาง ออกคำสั่งเร็ว!”
“เจ้าวิหาร ได้โปรดตัดสินใจเถอะ!”
“ถ้าไม่ได้แก้แค้น มนุษย์อย่างเราจะมีหน้าไปสู้ใครได้?!”
ราชันย์เทพยุทธ์คนแล้วคนเล่าหันไปยังราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางผู้เงียบมาตลอดและขอให้เขาออกคำสั่งเริ่มสงคราม
ตอนนี้
ราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางยืนอยู่กลางอากาศ เขาได้ยินเสียงโอดครวญของราชันย์เทพยุทธ์มากมายและคำร้องขอของผู้คนหลายล้านคนจากทั่วทั้งฐานด้านหลัง แต่เขาก็ปิดปากเงียบอยู่ครู่หนึ่ง
ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากแก้แค