่งนิ้วแล้วพูดด้วยเสียงสุขุม “กว่าหมื่นปีแล้วที่มนุษย์ถ้ำมาถึงดาวเคราะห์สีน้ำเงินแห่งนี้”
“หมื่นปี!”
ฉู่โม่วถึงกับตกตะลึง
อย่างที่รู้กัน
ประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติบนดาวเคราะห์สีน้ำเงินนั้น เพิ่งจะมีช่วงประมาณพันปีก่อนหน้านี้เท่านั้น เรียกได้ว่าเพิ่งจะผ่านร้อนผ่านหนาว ผ่านสงครามมาไม่นานเลยก็ว่าได้ ในขณะที่ราชวงศ์ที่เก่าแก่ที่สุดของมนุษย์ เป็นราชวงศ์โจว เหล่ามนุษย์ถ้ำก็ได้ก่อร่างสร้างฐานอยู่บนโลกนี้มาตั้งแต่หมื่นปีก่อนแล้ว อยู่มานานกว่าที่บนดวงดาวแห่งนี้จะมีอารยธรรมของมนุษย์เสียอีก พวกมันไม่คิดจะไปไหนเลยหรืออย่างไร?
น่าแปลกที่พวกเรากลับไม่เคยรับรู้ถึงการมีอยู่ของมนุษย์ถ้ำมาก่อนเลยตั้งแต่อดีตกาล?
มนุษย์ถ้ำไม่เคยขึ้นมาช่วยมนุษย์โลกพัฒนาอารยธรรมเลยงั้นหรือในช่วงพันปีที่ผ่านมานี้?
คำถามมากมายผุดขึ้นไม่หยุดภายในหัวของฉู่โม่ว
แต่ตอนนั้น
เขาก็จับใจความสำคัญบางอย่างได้จากคำพูดของราชันย์เทพยุทธ์ชิงชาง
“มาที่ดาวเคราะห์สีน้ำเงิน?”
“หรือว่า… พวกมนุษย์ถ้ำเหล่านี้… ไม่ใช่มนุษย์ที่อยู่อาศัยบนดาวดวงนี้มาอยู่แล้วเหรอครับ?”
ดวงตาของฉู่โม่วเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง
“ใช่แล้ว”
ราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางพยักหน้า และเริ่มเล่าความจริงให้ฟัง
เรื่องมันกลายเป็นว่า เมื่อหมื่นปีที่แล้ว บนดาวเคราะห์สีน้ำเงินแห่งนี้ เหล่ามนุษย์ถ้ำได้เข้ามาพร้อมกับยานอวกาศของตน
ต้นกำเนิดของพวกมันเหล่านี้มาจากดาวดวงอื่นที่ได้มีการฝึกฝนวรยุท
