บทที่ 401 ทุกคนร่วมยินดี… กองทัพสัตว์อสูรแตกพ่าย!
ทันใดนั้น
ทั้งสามหันไปมองในทิศทางเดียวกันโดยไม่รู้ตัว
และหลังจากที่หันไปแล้วก็ไม่อาจละสายตาได้อีก
ห่างไกลออกไปหลายพันกิโลเมตร
ร่างไร้ชีวิตของสัตว์อสูรขนาดยักษ์นอนอยู่บนพื้น เหนือร่างของมันคือผู้ปลุกพลังหนุ่มคนหนึ่งยืนตระหง่านโดยมีอีกาสุริยันกระพือปีกอยู่ข้างหลังและปลดปล่อยเปลวเพลิงไร้ที่สิ้นสุดออกมา!!
“นี่ นี่…”
ทั้งสามตะลึงงันจนตาค้างและทำอะไรไม่ถูก
ในตอนนั้นเอง
ผู้ปลุกพลังของสุดยอดฐานจงไห่ได้สติกลับมาจากความตกตะลึงก่อนหน้านี้
ผู้คนนับไม่ถ้วนมองดูฉู่โม่วผู้ยืนอยู่ตรงหน้าศพของราชาอสูรราวกับต้องมนต์
“ราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์จงเจริญ!”
“ราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์จงเจริญ!”
ทันใดนั้นเอง ใครบางคนก็เริ่มตะโกนเสียงดังลั่น
แล้วทุกคนก็ตะโกนอย่างพร้อมเพรียงกันจนเสียงดังกึกก้องไปทั่วทั้งโลก
ผู้คนนับไม่ถ้วนดีใจจนออกหน้าออกหน้า พวกเขายังคงตกตะลึง แต่ใบหน้านั้นเต็มไปด้วยความปีติยินดี พวกเขาตะโกนจนสุดเสียงราวกับว่าอยากจะปลดปล่อยพลังงานทั้งหมดที่อยู่ในร่างกายออกมา!
แรงกดดันจากสัตว์อสูรระดับแม่ทัพแปดตัวและราชาอสูรนั้นแข็งแกร่งเกินไปจนฉายเงามืดลงในจิตใจของผู้ปลุกพลังมนุษย์ทุกคน
แต่ตอนนี้
ตัวตนราวกับหินผาเหล่านั้นกลับหายไปจนหมด แม้ว่ากองทัพสัตว์อสูรหลายร้อยล้านตัวจะยังไม่หายไป แต่หากไร้ซึ่งพลังต่อสู้มหาศาลเหล่านั้น สุดยอดฐานจงไห่ก็รอดจากหายนะครั้
