าชันย์เทพยุทธ์แท้จริง และคนอื่น ๆ เองก็เช่นกัน
หลี่โย่วเวยและหลี่เสวียนจียืนอยู่บนกำแพงและมองดูร่างสูงตระหง่านบนท้องฟ้า ใบหน้าของพวกเขาเป็นสีแดงระเรื่อด้วยความตื่นเต้น
“นั่นอาจารย์นี่! นั่นอาจารย์ของฉัน!”
หลี่เสวียนจีกำหมัดแน่นและเบิกตากว้าง เขารู้สึกภูมิใจอย่างถึงที่สุดและอยากจะบอกทุกคนว่าราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์คืออาจารย์ของเขา!
และจุดสำคัญจุดหนึ่งในฐาน เฉินซีเวยกำลังมองดูร่างของชายหนุ่มที่ได้รับเสียงชื่นชมและความยินดีจากผู้คนนับไม่ถ้วน
เธอไม่ได้แสดงความตื่นเต้นหรือสีหน้าบ้าคลั่งอะไร แต่มีรอยยิ้มเล็ก ๆ อยู่ที่มุมปาก ถ้ามองดูให้ดีก็จะเห็นว่ามีความภาคภูมิใจอยู่ในรอยยิ้มนั้น
‘นั่นสามีของฉัน!’
‘เขากำลังได้รับการชื่นชมจากผู้คนนับไม่ถ้วน!’
เธอคิดอยู่ในใจ
ข้างนอกกำแพง ในหมู่ผู้ปลุกพลังเผ่ามนุษย์มากมาย
ผู้ปลุกพลังอย่างเว่ยเจียง หยางเซียว ราชันย์ยุทธ์เทียนจู และราชันย์ยุทธ์ป๋อเยว่ต่างก็ตื่นเต้นจนตัวสั่น
พวกเขาอยากจะตะโกนให้ทุกคนบนโลกได้รู้ว่าพวกเขารู้จักราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์และเป็นเพื่อนกัน!
แต่ก็ยังมีตรรกะเหตุผลที่รั้งการกระทำหุนหันพลันแล่นนั้นเอาไว้
พวกเขาจึงแค่กำหมัดแน่นและมองดูผู้ปลุกพลังที่กู่ร้องอยู่รอบ ๆ ด้วยความภาคภูมิใจอยู่ลึก ๆ ราวกับว่าเสียงเหล่านั้นเป็นคำที่ชื่นชมพวกเขาเอง
เมื่อได้ยินเสียงยินดีของผู้คนนับไม่ถ้วน ฉู่โม่วก็หันหน้าไปมองพวกเขา
สายตาของเขาไล่มองไปตามผู้ค
