อได้ยินดังนั้น ราชันย์เทพยุทธ์พิฆาตอสูรและคนอื่น ๆ ก็ได้แต่ถอดใจ
…
ย่านรุ่งอรุณ
ฉู่โม่วกำลังเก็บตัวอยู่ในห้องเงียบที่บ้าน
เหตุผลที่เขาปฏิเสธการเยี่ยมเยือนของราชันย์เทพยุทธ์พิฆาตอสูรและคนอื่น ๆ นั้นไม่ใช่ข้ออ้าง
ตอนที่ฉู่โม่วต่อสู้กับราชาอสูรจระเข้ยักษ์ เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสทีเดียว
แน่นอนว่า
มันไม่ได้มาจากราชาอสูรจระเข้ยักษ์
แต่มาจากพลังของภาพลวงตาอีกาสุริยันที่สูบฉีดเข้ามาในร่างกายของเขาต่างหาก
แม้ว่าฉู่โม่วจะมีพรสวรรค์ธาตุไม้ระดับตะวันที่สามารถรักษาบาดแผลได้ พลังของภาพลวงตาอีกาสุริยันก็รุนแรงเกินไป และเพื่อที่จะสังหารจระเข้ยักษ์ ฉู่โม่วใช้งานร่างกายเกินพิกัดเป็นเวลานาน ทำให้เกิดบาดแผลที่ไม่อาจมองเห็นได้ในร่างกายที่แม้แต่พรสวรรค์ธาตุไม้ก็ไม่อาจรักษาได้ขึ้นมา
หากบาดแผลซ่อนเร้นเช่นนี้ไม่ได้รับการรักษาก็สามารถนำไปสู่ความเสียหายต่อรากฐานได้อย่างง่ายดาย
“ภาพลวงตาของอีกาสุริยันไม่ได้ควบแน่นเป็นร่างกายจริง รับพลังมหาศาลแบบนี้นี่เสี่ยงจริง ๆ!”
“โชคดีที่พื้นฐานของฉันลึกซึ้งมากและได้รับบาดเจ็บไม่มาก ไม่งั้นร่างของฉันอาจจะระเบิดก่อนที่จระเข้ยักษ์จะตายก็ได้!”
ฉู่โม่วพึมพำ
ภาพลวงตาของอีกาสุริยันจำเป็นต้องควบแน่นเป็นร่างกายที่แท้จริงก่อนที่จะสามารถต้านทานการประสานพลังได้
แต่ภาพลวงตาในตอนนี้เป็นรูปธรรมแค่ 70% เท่านั้น เขายังไม่สามารถทำให้มันกลายเป็นร่างกายที่แท้จริงได้
นั่นหมายความว่าร่างกายของฉู
