ันตรายถึงชีวิต
แต่อสูรจระเข้ยักษ์ก็ยังลังเล
มันเป็นถึงราชาอสูรและเชี่ยวชาญพลังศักดิ์สิทธิ์ แต่ตอนนี้มันกลับถูกบังคับให้หนีราวกับมดงั้นเหรอ?
อสูรจระเข้ยักษ์ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เห็น
“จะหนีไปไหน!”
ฉู่โม่วแผดเสียงลั่นและโจมตีออกไป
เสียงของเขาดังกึกก้องราวกับสวรรค์อันยิ่งใหญ่
หลังจากนั้นเขาก็ไม่รอให้เสียเวลาและยื่นมือออกไปคว้ากรงเล็บของอีกาสุริยันเอาไว้ ทำให้พลังอันน่าสะพรึงกลัวแพร่กระจายออกมา ราชาอสูรจระเข้ยักษ์ที่ตัวสูงและยาวกว่าหลายพันเมตรถูกคว้าเอาไว้ในกำมือ
“แกจะทำอะไรอีก?!”
อสูรจระเข้ยักษ์กระวนกระวายอยู่ในใจ
ในขณะเดียวกัน มันอยากดิ้นรนเอาตัวรอดใจจะขาด มันกระตุ้นเลือดและพลังศักดิ์สิทธิ์ในร่างกายเพื่อดิ้นให้หลุด พลังไร้ที่สิ้นสุดหลั่งไหลออกมาและระเบิดเสียงดังสนั่น สัตว์อสูรนับไม่ถ้วนบนพื้นดินโดนลูกหลงและต้องตายอย่างน่าอนาถ
แต่ไม่ว่าจะพยายามเท่าไร มันก็ไม่อาจหลุดรอดไปจากฝ่ามือของฉู่โม่วได้
เห็นได้ชัดว่าแขนนั้นมีขนาดเล็กมาก ในสายตาของมัน แขนข้างนี้ไม่ได้ใหญ่ไปกว่ามดตัวหนึ่งเลย แต่ในตอนนี้มันกลับแข็งแกร่งราวกับคีมเหล็ก
ฝ่ามือนั้นแข็งแกร่งมากขึ้นและมากขึ้น แม้แต่นิ้วมือทั้งหลายก็ตรึงแน่นอยู่กับเลือดเนื้อในร่างกาย
“ปล่อยข้า!”
ในที่สุดจระเข้ยักษ์ก็สัมผัสได้ถึงความตายและไม่มีภาพลวงตาอีกต่อไป พลังเหนือธรรมชาติแต่กำเนิดเผยตัวออกมา ลำแสงศักดิ์สิทธิ์อันน่าสะพรึงกลัวก็พุ่งออกมาจากดวงตาของมัน
