พอสูรแมงมุมนภา
ทั้งหมดถูกกลืนกินด้วยเจตจำนงแห่งกระบี่ โดยไม่มีลำดับใดเป็นพิเศษ
ร่างกายของพวกมันพลันกลายเป็นเถ้าธุลีปลิวไปตามสายลมทันที
และรายสุดท้าย
ขณะนี้ถึงคราวเคราะห์ของแม่ทัพอสูรอินทรีทองคำแล้ว!
เมื่อเห็นเพื่อนยากทั้งสี่ตายตกอย่างอนาถทีละตน ทั้งยังมีคลื่นกระบี่ที่กำลังไล่ตามมันมาจนทัน แม่ทัพอสูรอินทรีทองคำพลันหน้าถอดสี สิ้นหวังอย่างถึงที่สุด!
แต่ในขณะนั้น
โฮก!
สุดสายตาของมัน
พลันปรากฏรัศมีร่างที่น่าเกรงขาม พร้อมกลุ่มแสงสีทองที่สว่างไสวจนไม่สามารถอธิบายเป็นคำพูดได้ ลอยตระหง่านขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างกะทันหัน
“ร่างของจักรพรรดิสัตว์อสูร!”
“นายท่าน…ได้โปรดช่วยข้าด้วย!”
เมื่อสัมผัสได้ถึงรัศมีนี้ แม่ทัพอินทรีทองคำก็ตะโกนด้วยความยินดีทั้งน้ำตาทันที
ตู้ม!
ทันทีที่มันตะโกน รัศมีอันน่าพรั่นพรึงจากที่ห่างไกลก็เปล่งตอบรับออกมาอย่างอบอุ่น พร้อมเสียงกล่าวที่หนักแน่นทรงพลัง ซึ่งดูยิ่งใหญ่ราวกับหลุดมาจากโลกบรรพกาล
“มนุษย์ เจ้ารังแกกันเกินไปแล้ว!”
หลังสุรเสียงแผ่วลงช้า ๆ
ร่างแสงสีทองก็คำรามขู่ออกมา เสียงนั้นทอดยาวมาจากระยะทางไกลอนันต์ไร้ขอบเขต ก่อนจะเข้าปะทะกับคลื่นกระบี่ทมิฬที่กำลังไล่ติดตามแผ่นหลังของแม่ทัพอินทรีทองคำมาอย่างกระชั้นชิด
ทันทีทันใด
สิ้นสุดคำว่า “องค์จักรพรรดิสัตว์อสูร” ที่แม่ทัพอสูรอินทรีทองคำ ใช้เรียกตัวตนเบื้องหน้าซึ่งกำลังพยายามหยุดคลื่นกระบี่ของฉู่โม่ว
เพียงเท่านั้น
“อยากจะยื่นมื