บทที่ 394 ยืนหยัดขึ้นและสู้ตายเพื่อเผ่าพันธุ์!
สงครามยังคงดำเนินต่อไป
บนหมู่เมฆสูงเหนือฟ้า ณ ใจกลางสมรภูมิ
ร่างของฉู่โม่วตวัดกระบี่ดาราทมิฬจนเกิดเป็นประกายแสงพร่างพราว กวาดออกไปพร้อมคลื่นกระบี่สีดำ กระทั่งความว่างเปล่าก็ถูกตัดออกจากกัน แต่ละครั้งที่ลงกระบี่ จะบังเกิดรัศมีพลังถึงขั้นทำลายล้างโลก ราวกับมันสามารถแยกเอาทุกสรรพสิ่งออกจากกันได้
ทุกหนแห่งที่คลื่นกระบี่ทมิฬไหลผ่านไป ล้วนกลืนกินเอาชีวิตสัตว์อสูรจำนวนนับไม่ถ้วนไปด้วย และบางตัวก็ถูกกระแทกอย่างรุนแรงจนร่างระเบิดในฉับพลัน
ทั่วสนามรบทั้งหมดต่างชโลมไปด้วยเลือด กลิ่นคาวเลือดลอยคละคลุ้ง กองทัพสัตว์อสูรถูกบดขยี้จนเป็นผุยผง กระทั่งซากศพก็ไม่หลงเหลืออยู่
พลังที่รุนแรงมหาศาลแผ่ซ่านไปทั่วท้องฟ้าเหนือคลื่นกองทัพสัตว์อสูร ทำให้สัตว์ดุร้ายทั้งหมดต่างมีสีหน้าหวาดกลัว
เดิมที สัตว์ดุร้ายเหล่านี้เต็มไปด้วยความกระหายเลือดสูงมาก
แต่เมื่อได้เห็นพลังอันลึกล้ำของบุคคลตรงหน้า ซึ่งราวกับสามารถบดบังดวงอาทิตย์ด้วยฝ่ามือเดียว ทั่วร่างก็พลันสั่นเทาหวาดกลัวโดยสัญชาตญาณ และหันหลังวิ่งหนีทันที
ทว่าก็มีสัตว์อสูรบางส่วนที่ไม่ได้หลบหนีไป แต่ถึงอย่างนั้น ก็ต้องหมอบลงแทบพื้นอย่างหวาดกลัว และไม่สามารถบุกโจมตีต่อไปได้
สำหรับคู่ต่อสู้ของฉู่โม่วในเวลานี้คือ…
แม่ทัพอสูรอินทรีทองคำ
แม่ทัพอสูรดูดวิญญาณ
แม่ทัพอสูรแมงมุมนภา
แม่ทัพอสูรราชสีห์คลั่ง และแม่ทัพอสูรมังกรสมุทร