กระบี่แหลมคมนี้เร็วเกินไป และก่อนที่มันจะทันได้ตอบสนอง คมกระบี่อันคมกริบก็พุ่งมาด้านหน้าแล้วปาดคอมันจนหัวหลุดกลิ้งไปรอบ ๆ ทันที
พรึ่บ!
เลือดทะลักออกมาเป็นสาย ไหลลงมาราวกับสายฝน
“แก แก…”
วานรยักษ์อัสนีต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แต่คมกระบี่กลับสะบัดร่างของมันอย่างไม่หยุดยั้ง และพลังแห่งจิตวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัวก็ได้ทำลายพลังในร่างกายของมันด้วยเช่นกัน
วานรยักษ์อัสนีหมดสติไปในทันที
เสียงดังกึกก้อง ร่างใหญ่ล้มลงกับพื้น
มันสิ้นชีพแล้ว
ดวงตาของวานรยักษ์อัสนีจ้องมองไปรอบ ๆ ด้วยแววตาเหลือเชื่อ
มันไม่คิดว่าตนจะมาตายที่นี่
…
แม่ทัพอสูรสองตัวถูกฆ่าติดต่อกัน และอาจกล่าวได้ว่าสถานการณ์กลับแย่ลง
การบุกรุกที่น่ารังเกียจของสัตว์อสูรหยุดนิ่งทันที
สัตว์อสูรระดับ 6 ระดับ 7 และแม้แต่ระดับ 8 จำนวนมากที่มีสติปัญญา ต่างมีความกลัวอยู่ในใจ จึงไม่กล้าโจมตีอย่างรุนแรง
ด้านหลัง
แม่ทัพอสูรที่เหลืออีกหกตัวก็ตกใจเช่นกันเมื่อเห็นฉากนี้
ตอนที่พวกเขาสังเกตเห็นฉู่โม่ว
คราวที่ยังไม่เคลื่อนไหว อย่างดีที่สุดก็เป็นแค่ผู้ปลุกพลังราชันย์ยุทธ์ธรรมดาเท่านั้น ดังนั้นพวกมันจึงไม่สนใจ
แต่ใครจะรู้ว่าเมื่อเขาเริ่มโจมตี พลังที่ปะทุออกมานั้นจะน่าสะพรึงกลัวขนาดนี้ และแม้จะอยู่ห่างไกลแต่พวกมันทุกตัวต่างก็รู้สึกครั่นคร้าม
“ความแข็งแกร่งของมนุษย์ผู้นี้แปลกเกินไป!”
“มาร่วมมือกันฆ่าคนคนนี้กัน จะได้ไม่ต้องมาพะวงตอนหลัง!”
ดวงตาของมันมืดดำสนิ
