บทที่ 386 เสียงระฆังครั้งที่สิบแปด!
ตั้งแต่ก่อตั้งแนวป้องกันชายฝั่งขึ้น เผ่าพันธุ์มนุษย์ก็ไม่เคยพบกับสงครามขนาดใหญ่มาเป็นเวลานาน
บางทีอาจเป็นเพราะความสะดวกสบายที่นานเกินไป ผู้ปลุกพลังรุ่นใหม่จึงค่อย ๆ เสียความกระตือรือร้นไป และแม้แต่ผู้ปลุกพลังรุ่นเก่าที่อยู่มาตั้งแต่จุดเริ่มต้นแห่งการเปลี่ยนแปลงที่ได้เห็นหายนะของเผ่าพันธุ์มนุษย์มาด้วยตาตัวเอง…ก็เริ่มที่จะเฉยชายิ่งขึ้น
แต่ในตอนนี้
เมื่อพบว่าประชากรมนุษย์มากกว่าสามสิบล้านคนถูกสัตว์อสูรสังหารอย่างโหดร้าย ประกอบกับคำพูดของราชันย์เทพยุทธ์ชิงชางผู้ยืนหยัดที่จะต่อสู้ จิตวิญญาณต่อสู้เฮือกสุดท้ายในหัวใจของพวกเขาก็คุกรุ่นกลับขึ้นมาอีกครั้ง!
สายตาของพวกเขาค่อย ๆ แน่วแน่ขึ้น!
เลือดของพวกเขาเดือดพล่าน!
“ต่อสู้! ต่อสู้! ต่อสู้!”
“เผ่าพันธุ์มนุษย์ของเรารุ่งเรืองมาตั้งแต่การเปลี่ยนแปลง เส้นทางที่ผ่านมาก็ยากลำบากมาตลอด แต่พวกเราก็ไม่ย่อท้อ!”
“ถึงต้องตายแล้วยังจะกลัวอะไรอีกล่ะ?!”
“สู้กับสัตว์อสูรในฐานจงไห่ให้ตายกันไปข้างหนึ่งเลย!”
ข้างในห้องโถง
ราชันย์เทพยุทธ์ทุกคนส่งเสียงดังลั่น
เสียงของพวกเขาค่อย ๆ ดังและพร้อมเพรียงกันมากขึ้น ท้ายที่สุดพวกมันก็รวมกันเป็นหนึ่งเดียว ก่อเกิดเป็นควันอันน่าสะพรึงกลัวที่ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้ากว่าหลายพันกิโลเมตร
ข้างในฐาน
ตอนนี้มีผู้ปลุกพลังและคนธรรมดามากมายที่ยังคงซื้อของและเดินไปมาอยู่ตามท้องถนน หรือไม่ก็ฝึกฝนและทำสิ่งต่า
