ครั้ง
หง่างเหง่ง!
เสียงระฆังดังขึ้นเป็นครั้งที่สาม
“มีแต่เสียงระฆัง ไม่มีเสียงเพลงออกมาเลย… สุดยอดฐานจงไห่กำลังเผชิญกับหายนะ!”
“เกิดหายนะขึ้นในสุดยอดฐานจงไห่ของฉัน!”
“ศัตรูโจมตี ศัตรูจะเข้ามาโจมตี!”
“ระฆังดังสามครั้ง ประตูเมืองปิดและเปิดใช้งานค่ายกลจำกัดขอบเขต!”
เมื่อระฆังดังขึ้นสามครั้ง ความทรงจำอันยาวนานในใจของผู้ปลุกพลังรุ่นเก่ามากมายก็ตื่นขึ้น พวกเขาอุทานออกมาพร้อมตื่นตระหนกในทันที
แต่ก็ยังมีเพียงแค่ไม่กี่คนเท่านั้นที่ตอบสนอง!
อย่างไรแล้ว เสียงระฆังแดนสวรรค์นี้ก็ไม่เคยดังให้ได้ยินมาเป็นเวลานานแล้ว ตั้งแต่ก่อตั้งสุดยอดฐานจงไห่มา มันก็ดังแค่ไม่กี่ครั้งเท่านั้น และส่วนมากก็เกิดขึ้นตอนที่ฐานจงไห่เพิ่งจะถูกก่อตั้งและผ่านมากว่าหลายร้อยปีแล้ว
คนรุ่นใหม่หลายคนแทบจำความหมายของเสียงระฆังไม่ได้เลย
แต่แล้ว
หง่างเหง่ง!
เสียงระฆังครั้งที่สี่ดังกึกก้องไปทั่วทั้งฐาน
ตอนนั้นเองที่ผู้คนรู้ตัวและหยุดทำทุกอย่างในที่สุด
หง่างเหง่ง!
หง่างเหง่ง!
หง่างเหง่ง!
หง่างเหง่ง!
ครั้งที่ห้า ครั้งที่หก ครั้งที่เจ็ด ครั้งที่แปด…
เสียงระฆังดังขึ้นและดังขึ้น
เมื่อเสียงระฆังดังขึ้นเป็นครั้งที่แปด แทบทุกคนในฐานก็เข้าใจในที่สุด
ไม่ว่าจะทำอะไรอยู่ ไม่ว่าจะอยู่ในสภาวะใด ทุกคนต่างก็หยุดทำทุกสิ่ง เดินออกมาจากบ้าน ออกมาตามท้องถนน และมองไปยังวิหารราชันย์เทพยุทธ์ที่ลอยอยู่กลางอากาศไกลออกไป
“ระฆังเมืองดังแปดครั้ง เกิดอะไรขึ้
