งฟ้านั้นย่อมเป็นของฉู่โม่วและพรรคพวกของเขา
ขณะนี้ พวกเขากำลังยืนอยู่ในอากาศ มองไปที่งูทะเลด้านล่างอย่างไม่แยแส
“ฝูงงูทะเลสกปรก ไม่ต้องถึงมือพวกนายหรอก ดูฉันกวาดล้างที่นี่เถอะ!”
ราชันย์เทพยุทธ์คนหนึ่งพูดพลางฟาดฝ่ามือออกไป
ในชั่วพริบตา เสียงอันรุนแรงก็ดังขึ้นท่ามกลางความว่างเปล่าของดินแดนนับหมื่นกิโลเมตร และทันใดนั้นพลันเห็นรอยฝ่ามือที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งราวกับว่ามันมาจากนอกท้องฟ้า พุ่งเข้าหาเกาะเล็ก ๆ เบื้องล่าง
ไม่ทันไร
ความว่างเปล่าด้านล่างพังทลายลงเพราะมันไม่สามารถรับแรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ได้ ทำให้เกิดเสียงแตก และน้ำทะเลรอบเกาะก็ดูเหมือนจะถูกบางสิ่งผลักออกไป ทันใดนั้นก็ไหลไปทุกทิศทุกทาง
ตูม!
ความว่างเปล่าบิดเบี้ยว และแรงกระแทกก็หนักขึ้นเรื่อย ๆ ภายใต้แรงกดดันอันหนักหน่วงนี้ เกาะที่มีรัศมีหลายพันกิโลเมตรจะเว้าแหว่งไปทีละนิ้ว
พืชพรรณและก้อนหินบนเกาะพลันราบเรียบในทันที
สำหรับงูทะเลเหล่านั้นที่ยังคงถูกโจมตีอย่างหนัก พวกมันล้มลงกับพื้น ร่างกายส่งเสียงครืดคราด
เกิดจากกระดูกในร่างกายหัก!
มันยังไม่จบ!
เมื่อรอยฝ่ามือลดลงมากขึ้นเรื่อย ๆ แรงกดดันก็มากขึ้นเรื่อย ๆ งูทะเลเหล่านี้ไม่สามารถทนได้อีกต่อไป และร่างของพวกมันก็ระเบิดด้วยเสียง ‘ตูม’!
“ฟ่อ! มนุษย์ เจ้ากล้าดียังไงมาที่นี่… ตายซะ!”
ทันใดนั้นเสียงเย็นก็ดังขึ้น
กลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวปรากฏขึ้นจากใจกลางเกาะ วินาทีต่อมา งูทะเลตั
