ับรูปปั้นหิน
ถึงแม้ว่าจะใช้ความพยายามอย่างมากแล้ว การเรียนรู้ก็ยังไม่จบไม่สิ้น
ในชั่วพริบตา
อีกสิบวันก็ผ่านไป!
ครึ่งเดือนผ่านไป!
ก้าวเข้าสู่หลักเดือน!
รอบ ๆ โบราณสถานแห่งนี้ ค่ายกลขนาดใหญ่ที่เคยนิ่งสงบได้เริ่มสั่นคลอนขึ้นมาแล้ว ซึ่งนี่หมายถึง… มันกำลังจะปิดตัวลง!
เหล่าราชันย์เทพยุทธ์ที่แยกย้ายกันไปตามล่าสมบัติจากทุกหนแห่งกลับมารวมตัวกันที่อนุสรณ์แห่งคมกระบี่อีกครั้ง
“ท่านราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์ตื่นหรือยัง?”
ราชันย์เทพยุทธ์สุริยันสีชาดกลับมาและกล่าวถาม
“ยังเลยครับ”
ราชันย์เทพยุทธ์ดับดาราส่ายหน้า “ตั้งแต่ครั้งนั้น ราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์ก็อยู่ในสภาพนี้มาโดยตลอด ทั้งกลิ่นอายและพลังจิตวิญญาณของเขาถูกยับยั้งเอาไว้ราวกับเป็นเพียงก้อนหิน แต่ก็นั่นแหละนะ ถ้าเขาไม่หยุดการปลดปล่อยพลังจิตวิญญาณ มันอาจจะทำให้เขาสูญเสียอณูแห่งชีวิตไปมากแน่ ๆ!”
ได้ยินเช่นนั้น ราชันย์เทพยุทธ์สุริยันสีชาดก็อดที่จะขมวดคิ้วขึ้นมาไม่ได้ “โบราณสถานแห่งนี้เริ่มเกิดการแปรผันแล้ว บางทีมันอาจจะเสถียรอยู่เช่นนี้ได้มากสุดก็สามวัน พวกเราจะต้องออกไปก่อนให้ทันเวลา ไม่งั้นละก็ พวกเราจะติดอยู่ภายในนี้ตลอดไป!”
“ถึงแม้ว่าสถานที่แห่งนี้จะถูกสำรวจไปเกือบจะหมดแล้ว และสิ่งที่เราได้มาก็มีเพียงสมบัติเล็กน้อยเท่านั้น เรายังพอสำรวจต่ออีกสักหน่อยได้ เพื่อหวังจะได้สิ่งที่อนุสรณ์แห่งคมกระบี่ซ่อนไว้ออกมา แต่นั่นน่ะ ถือเป็นระยะสุดท้า
