ับดาราเท่านั้น
แม้แต่ราชันย์เทพยุทธ์แสงบูรพา ราชันย์เทพยุทธ์สุริยันสีชาดรวมถึงราชันย์เทพยุทธ์คนอื่น ๆ เองก็ไม่มั่นใจว่าฉู่โม่วจะสามารถเรียนรู้สิ่งนี้ได้สำเร็จในเวลาอันสั้นเช่นกัน พวกเขาเข้าใจดีถึงความยากนี้
ภายในอนุสรณ์แห่งคมกระบี่
ณ เวลานี้ ในดวงตาของฉู่โม่ว เพราะมันถูกลืมตื่นไว้แทบจะตลอดเวลา ไม่ได้หลับไปเลย มันควรจะสามารถรับรู้ได้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นรอบ ๆ ตัวแท้ ๆ
แต่เขาก็ดูจะไม่รับรู้สิ่งนั้น
ทั้งสติและจิตวิญญาณของฉู่โม่วตอนนี้ อยู่กับร่างสีทองเบื้องหน้าเขาเท่านั้น
‘ไม่! ยังไม่สำเร็จ!’
‘หนทางที่ฉันได้เรียนรู้มา มันยังผิดพลาดอยู่!’
‘มีหลายอย่างเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา… ทุกคมกระบี่เปลี่ยนแปลงจนไม่อาจจะจับทางได้ มันยากจริง ๆ ที่จะเข้าถึงแก่นแท้แห่งเจตจำนงแห่งกระบี่ขั้นนี้’
‘หรือว่าฉันจะไม่สามารถก้าวผ่านมันไปได้เหรอ? ฉันทำได้เพียงนั่งมองกองภูเขาขุมทรัพย์เบื้องหน้า แล้วกลับไปมือเปล่างั้นเหรอ?’
ฉู่โม่วนั้นไม่อยากให้เป็นเช่นนี้อยู่นิดหน่อย
หัวใจของเขาเริ่มที่จะฉุนเฉียวขึ้นมาทีละน้อย
พลังของเจตจำนงแห่งกระบี่ระดับเทพเจ้านี้ แข็งแกร่งกว่าที่เขาคิดไว้เยอะมาก ๆ!
ในตอนแรกนั้น เขาคิดว่าด้วยระยะเวลาที่ทุ่มเทให้กับการเรียนรู้นี้ แม้เขาจะไม่ได้มาซึ่งแก่นแท้ทั้งหมดของมัน แต่ก็น่าจะได้อะไรกลับมาบ้าง
ทว่ามันไม่เป็นเช่นนั้น
เขาไม่รู้เลยว่าเวลามันผ่านมานานขนาดไหนแล้ว รู้เพียงแค่ว่า สิ่งที่ได้มาตอนนี้ มีเพีย
