รณ์แห่งคมกระบี่นี้ตาม ๆ กันไป
‘ล้มเหลว!’
‘ด้วยพรสวรรค์ทักษะวิชากระบี่ของฉัน ฉันรับไหวได้เพียงเจตจำนงแห่งกระบี่ระดับทองเท่านั้น แถมยังแค่ครู่เดียวเองด้วย!’
‘โชคร้ายจริง ๆ เวลาที่ให้มามันไม่พอ ถ้าได้เวลาเพิ่มอีกสักวันละก็ บางทีฉันอาจจะสามารถเรียนรู้เจตจำนงแห่งกระบี่ระดับทองขั้นต้นได้!’
ราชันย์เทพยุทธ์ดับดาราออกมาจากอนุสรณ์แห่งคมกระบี่เช่นกัน เขาส่ายหน้าด้วยความเสียใจ
ตัวเขานั้นหยุดอยู่ที่ระดับเงินเท่านั้น!
อันที่จริง การพูดว่าทุกอย่างเป็นผลสืบเนื่องมาจากระดับทักษะวิชากระบี่ของแต่ละคนและขอบเขตกระบี่ก็ไม่เกินจริงนัก การที่พวกเขายังไต่เต้าไปถึงระดับทองไม่ได้นี้ ทำให้การพูดถึงระดับแพลทินัมหรือระดับตำนานยิ่งยากเกินกว่าจะใฝ่ฝันถึงมากขึ้นไปอีก
อนึ่งเวลาที่อนุสรณ์แห่งคมกระบี่มอบให้นั้นก็สั้นเอาเสียมาก ๆ ด้วย
มันเกือบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเรียนรู้ทุกอย่างในหนึ่งวัน
‘นั่นสิ!’
‘ถึงแม้จะเรียนรู้ได้แค่นิดหน่อย แต่ก็ทำให้สามารถมองเห็นภาพได้ชัดเจนขึ้น หลังจากกลับไปแล้วก็ทบทวนให้ดีก็ได้!’
คิดแบบนั้น
ราชันย์เทพยุทธ์ดับดาราก็เหมือนได้รับการปลอบใจตนเองไปด้วย
เขาได้สติกลับมาอีกครั้ง
เมื่อหันหน้าไปมองรอบ ๆ แล้วจึงพบว่ามีเหล่าคนที่มาด้วยกันหลายคนต่างก็เริ่มยอมแพ้เช่นเดียวกับเขาแล้ว นอกจากพวกเขาเหล่านี้ เหลือเพียงราชันย์เทพยุทธ์สุริยันสีชาดกับฉู่โม่วเท่านั้นที่ยังเรียนรู้อยู่
จากกลิ่นอายที่ออกมาจากร่างของร