้นเรื่อย ๆ สันนิษฐานว่าโบราณสถานนี้กำลังจะเปิด ไปกันเถอะ เร็วเข้า!”
ราชันย์เทพยุทธ์แสงบูรพากระตุ้น
โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ทุกคนตามราชันย์เทพยุทธ์แสงบูรพา และบินไปยังบริเวณที่โบราณสถานตั้งอยู่ทันที
ตลอดทางที่ลึกเข้าไปในแผ่นดิน หลังจากบินไปได้สี่พันกิโลเมตร ในที่สุดพวกเขาก็หยุดอยู่หน้าเทือกเขาขนาดใหญ่
“สถานที่นี้เรียกว่าที่ราบสูงเยลโลว์สโตน*[1] ว่ากันว่าเคยเป็นอุทยานแห่งชาติในประเทศนี้ก่อนเกิดหายนะ แต่ตอนนี้ประเทศถูกทำลายแล้ว… โบราณสถานแห่งนี้ตั้งอยู่ในที่ราบสูงเยลโลว์สโตน!”
ราชันย์เทพยุทธ์แสงบูรพาชี้ไปที่ค่ายกลขนาดใหญ่ไม่ไกลจากภูเขาด้านล่างและเอ่ยออกมา
ฉู่โม่วเงยหน้าขึ้นมอง
เมื่อเห็นว่าค่ายกลนี้ใหญ่โตมาก อย่างน้อยก็มีรัศมีหนึ่งร้อยหกสิบกิโลเมตร ขบวนขนาดใหญ่นั้นส่องแสงสีทองอร่าม เจิดจ้าภายใต้แสงแดด แม้ว่าจะอยู่ห่างกันหลายร้อยหรือหลายพันกิโลเมตรก็ตาม ไม่ว่าใครก็เห็นได้อย่างชัดเจน
ควรบอกว่า
ในขณะนี้ ค่ายกลกำลังปั่นป่วนจนพวกเขาสามารถมองเห็นสถานการณ์ภายในค่ายกลได้ราง ๆ
แต่เมื่อได้เห็นอาคารสูงตระหง่านตั้งอยู่บนยอดเขา พวกมันดูยิ่งใหญ่และน่าตื่นตาตื่นใจมากทีเดียว
แต่…
ฉู่โม่วตรวจสอบอย่างระมัดระวัง และพบว่าแม้ว่าความแข็งแกร่งของค่ายกลขนาดใหญ่นี้จะค่อนข้างทรงพลัง ทำให้ยากที่แม้แต่ราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 9 ดาวจะทะลวงผ่าน แต่ก็ไม่เกินขีดจำกัดสูงสุดของราชันย์เทพยุทธ์ระดับสูงสุด
ทำไมล่ะ?
ทำไมราชันย์เ