ิญญาณเริ่มกลับมาอยู่ใต้การควบคุม และร่างกายก็ค่อย ๆ ได้อิสระกลับคืนมา
ในที่สุด…
พวกเขาก็ตื่นขึ้นแล้ว!
“เฮ้อ…”
ทุกคนต่างหอบหายใจ สีหน้าของพวกเขาแสดงให้เห็นถึงความสุขที่ได้มีชีวิตรอดและอาบไปด้วยเหงื่อราวกับว่าเพิ่งตะเกียกตะกายขึ้นมาจากน้ำลึก
อันที่จริง
ถึงพวกเขาจะไม่ได้จมน้ำ ทว่าสิ่งที่ได้สัมผัสก่อนหน้านี้ก็น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าการจมน้ำเสียอีก!
หากจมน้ำก็ยังดิ้นรนเอาชีวิตรอดได้ แต่เมื่อครู่พวกเขาทำอะไรไม่ได้เลยสักนิด ราวกับว่ามือและเท้าถูกมัดก่อนจะโยนลงไปในน้ำ แล้วจึงสัมผัสได้เพียงแค่กระแสน้ำที่ไหลเข้าไปในร่างกายและค่อย ๆ ตายลงช้า ๆ
ความสิ้นหวังเช่นนั้น ความรู้สึกของความตายเช่นนั้นค่อย ๆ คืบคลานเข้ามา ไม่มีใครอยากรู้สึกแบบนั้นอีก
แม้แต่ราชันย์เทพยุทธ์ดับดาราผู้เข้าสู่ขั้นราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 9 ดาวแล้วก็เช่นกัน
‘เป็นเจตจำนงกระบี่ที่น่ากลัวอะไรอย่างนี้!’
‘เป็นวิถีกระบี่ที่พิสดารจริง ๆ!’
‘วิชากระบี่ของฉู่โม่วพัฒนาขึ้นจนแม้แต่ฉันก็ต้านทานไม่ได้แล้วเหรอ?!’
‘หรือว่าพละกำลังของเขาจะไปถึงจุดที่สูงจนแม้แต่ราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 9 ดาวก็ทำอะไรเขาไม่ได้แล้ว?!’
ราชันย์เทพยุทธ์ดับดาราอดคิดกับตัวเองไม่ได้ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและขวัญเสีย
ที่น่าหวาดกลัวที่สุดคือวิถีกระบี่ที่แปลกประหลาดนั้น!
และพละกำลังของฉู่โม่วก็พัฒนาขึ้นเร็วจนน่าตกตะลึง!
…
ข้างในจารึกหลอมวิญญาณร้อยเท่า
ฉู่โม่วมีเจตจำนงกร
