กมันต่างก็มีเป้าหมายหลัก นั่นก็คือการใช้กระบี่ ในตอนนี้ เมื่อปัดความรู้สึกทั้งหลายออกไปจนมาถึงจุดที่ไร้ซึ่งความสุขหรือเศร้าและเหลือเพียงจิตสังหารที่ท่วมท้น ก็จะสามารถระเบิดพลังที่ไร้เทียมทานออกมาได้!’
‘แต่ฉันก็ฝึกวิชากระบี่และไม่เคยยอมจำนนต่อกระบี่หรือวิชากระบี่มาก่อน ดังนั้นแล้ว ไม่ว่าจะแข็งแกร่งขนาดไหนก็เป็นได้แค่ทาสของกระบี่เท่านั้น!’
‘ผู้ใช้กระบี่คือผู้ถือกระบี่ เจ้านายของกระบี่และวิชากระบี่!’
‘ถ้าอย่างนั้น ทำไมฉันต้องเดินตามวิถีของวิชากระบี่พวกนี้ด้วยล่ะ ทำไมฉันต้องบังคับให้ตัวเองทิ้งอารมณ์ความรู้สึกเหล่านี้เมื่อฟันกระบี่ออกไปด้วยล่ะ?’
‘ทำไม… อารมณ์พวกนี้ถึงประกอบเข้ากับกระบี่ไม่ได้ล่ะ?!’
ไม่ต้องสงสัยเลยว่านั่นเป็นความคิดที่แปลกประหลาดมาก!
ตั้งแต่สมัยโบราณมาจนถึงปัจจุบัน ไม่ว่าจะเป็นผู้ใช้กระบี่หรือแม้แต่ผู้ปลุกพลังคนใดที่ใช้อาวุธ เมื่อฝึกฝนทักษะไปจนถึงระดับสูงสุด พวกเขาก็ตัดขาดออกจากอารมณ์ความรู้สึกและยึดติดอยู่กับอารมณ์ที่ตายด้าน ไร้ซึ่งความสุข ความเศร้า และความสบายใจ
ที่จริงแล้ว มันคือตัวเลือกของผู้ใช้กระบี่เอง เพราะในตอนแรกเริ่ม เพื่อที่จะฝึกวิชากระบี่ให้รวดเร็วที่สุด พวกเขาก็ต้องตัดสินใจเช่นนี้
และเมื่อเจตจำนงกระบี่สมบูรณ์แบบและกำหนดวิถีกระบี่ของตัวเองได้ เพราะการฝึกฝนที่ผ่านมา พวกเขาก็เดินมาตามวิถีนี้โดยไม่รู้ตัว
พวกเขาจึงแค่เดินตามทางไปและละทิ้งอารมณ์ทั้งหมดเพื่อไม่ให้พ
