ป็นนายเหนือหัวของเหล่าคมดาบ… สถานการณ์ที่น่ากลัวเช่นนี้มันคืออะไรกันแน่?!”
“น่ากลัว น่ากลัวจริง ๆ!”
ทุกคนสีหน้าเปลี่ยนไปกันหมด พวกเขาตกตะลึง
ในตอนนี้
ฉู่โม่วผู้ที่กำลังฝึกฝนอยู่ในค่ายกลจารึกหลอมวิญญาณร้อยเท่า ยังคงใช้กระบวนท่ากระบี่อย่างต่อเนื่องอยู่เช่นเดิม
กระบี่ดาราทมิฬยังคงสั่นสะเทือนด้วยความเร็วมหาศาล และเร็วขึ้นเรื่อย ๆ ในขณะที่ปราณและคมกระบี่ที่ดวงตาสามารถมองเห็นได้กลับค่อย ๆ ช้าลง
นี่ไม่ใช่เพราะความเร็วของเขากำลังลดลง แต่เป็นเพราะศักยภาพในการมองเห็นเจตจำนงแห่งกระบี่ที่ตาเขารับได้นั้นกำลังสูงขึ้น ๆ
จากแต่เดิมที่เห็นปราณกระบี่เหล่านี้กระจายตัวไปทั่ว มีจำนวนมหาศาล มันค่อย ๆ ลดจำนวนลงราวกับแท้จริงแล้วมีเพียงหนึ่ง แค่มันเร็วจนเห็นเป็นภาพติดตาเฉย ๆ
ขณะเดียวกัน
ที่ด้านนอก เสียงของคมกระบี่นับไม่ถ้วนก็ดังขึ้นและดังขึ้นเรื่อย ๆ ในตอนท้าย พวกเขารู้สึกได้ว่ากระบี่ในมือนั้นพร้อมที่จะหลุดออกไปจากมือและบินไปในอากาศทุกเมื่อ
แม้แต่ราชันย์เทพยุทธ์ ไม่ว่าพวกเขากำลังทำอะไรอยู่ หรืออยู่ที่ไหน
ตราบใดที่ได้ยินเสียงคมกระบี่สะท้อนกังวานอยู่ในหู กระบี่ของพวกเขาต่างก็ไร้ซึ่งการควบคุมกันหมด
…
ตำหนักมหาวรยุทธ์ ในห้องที่เงียบสงบ
ชายวัยกลางคนที่ดูสง่าผ่าเผยกำลังแสดงสีหน้าประหลาดใจออกมา และเขาไม่สามารถข่มสีหน้านั้นลงได้เลย
คนคนนี้เป็นผู้ก่อตั้งและเจ้าของตำหนักมหาวรยุทธ์นี้ รวมถึงเป็นพ่อของเจียงเยว่เหยา รา
