และหายจากที่แห่งนี้ไปอย่างรวดเร็ว
…
เทือกเขาทิวสมุทรภายในโบสถ์ที่อยู่ในพื้นที่ประหลาด
บนแท่นบูชาที่ว่างเปล่า ทันใดนั้นก็เกิดประกายแสงแวบขึ้นมา ครู่หนึ่ง ประกายแสงดังกล่าวก็ก่อตัวเป็นร่างของมนุษย์
เขาคือฉู่โม่ว
“ในที่สุดก็ออกมาได้แล้ว!”
เมื่อมองไปยังพื้นที่รอบ ๆ ชายหนุ่มก็อดไม่ได้ที่จะผ่อนลมหายใจออกมาด้วยความโล่งใจ
เขาส่ายหน้า และรีบขจัดความรู้สึกสะอิดสะเอียนหลังจากที่ข้ามมิติมาให้เร็วที่สุด จากนั้นจึงเดินออกจากโบสถ์แห่งนี้ไป
หมอกพิษที่กระจายไปทั่วบริเวณที่ซึ่งข่มพลังของสัมผัสสวรรค์และจิตสัมผัสของฉู่โม่วได้นั้นยังคงมีอยู่
“โลกที่อยู่ภายในโบสถ์แห่งนี้ถูกฉันสำรวจจนหมดแล้ว ดังนั้นไม่มีอะไรสำคัญแล้ว ปล่อยให้มีโบสถ์แห่งนี้อยู่ต่อก็มีแต่จะปลดปล่อยไอพิษออกมา ฉันควรจะทำลายมันทิ้งเลยจะดีกว่า!”
คิดได้เช่นนั้น
ฉู่โม่วก็ชักกระบี่ขึ้นมา จนเกิดคลื่นลำแสงส่องสว่างพุ่งเข้าใส่โบสถ์ประหลาดนี้อย่างแม่นยำ
โบสถ์ขนาดยักษ์ถูกผ่าเป็นสองซีกก่อนจะกลายเป็นเพียงซากปรักหักพังและถล่มลงมา
จากนั้น
ชายหนุ่มก็ปลดปล่อยหมัดออกไปมากมาย ด้วยพลังที่เหมือนขุนเขาอัดกระแทกนั้น มันค่อย ๆ กดซากของวัดแห่งนี้ให้จมลงไปในดินจนสมบูรณ์
ความรุนแรงของมันนั้น ทำให้แม้แต่พื้นที่รอบข้างก็ยังเกิดรอยแตกร้าวเพราะกำปั้น เกิดเป็นหลุมบ่อขนาดใหญ่ที่ลึกกว่าพันเมตรและมีเส้นผ่านศูนย์กลางกว้างกว่าสิบหกกิโลเมตร
ซู่ม…
ด้วยการล่มสลายของโบสถ์ หมอกพิษท
