ปได้อย่างยั่งยืนไม่มีขาดช่วงอย่างแน่นอน
แต่ว่านี่ก็เป็นผลกรรมที่พวกเขาทำไว้แต่แรก
‘เฮ้อ ช่างมันเถอะ…’
‘ถึงอย่างนั้น ลูกแก้วหยกนี้ก็ยังพอมีประโยชน์ มันใช้ข้ามไปดาวดวงอื่นได้จริง ๆ!’
‘จนถึงทุกวันนี้ มันก็ยังใช้งานได้… นี่มันหมายความว่าฉันสามารถออกจากโลกมนุษย์ ไปยังดาวดวงอื่นได้งั้นเหรอ!’
เมื่อรับรู้เช่นนี้ หัวใจของฉู่โม่วก็พลันเต้นอย่างรุนแรงจนแทบหยุดหายใจ
นี่ฉันสามารถไปดาวดวงอื่นได้จริง ๆ เหรอเนี่ย!
มันต้องเป็นสถานที่ที่แตกต่างจากโลกมุนษย์อย่างสิ้นเชิงแน่ ๆ
ทั้งตำราวรยุทธ์และเคล็ดบ่มเพาะบนดาวดวงนั้นต้องได้รับการขัดเกลาพัฒนามาอย่างยาวนานและรุ่งเรืองมากถึงขีดสุดอย่างแน่นอน
ถ้าฉันไปได้จริง ๆ ก็จะสามารถหาเคล็ดกระบวนท่าและวิชาบ่มเพาะที่ดีกว่าปัจจุบันนี้ได้อีกไหมนะ?
เขาคิดเรื่องนี้วนเวียนในหัว
ฉู่โม่วเดินขึ้นมาที่ห้องโถงใหญ่ และคว้าลูกแก้วหยกไว้ในมือทันที
‘ลองใช้งานเลยดีไหมนะ!’
‘มาดูกันว่ามันจะสามารถเปิดใช้งานจารึกเวทเคลื่อนย้ายมิติได้หรือไม่!’
ฉู่โม่วถ่ายเทอณูแห่งชีวิตเข้าไปด้วยความคาดหวัง
“เอ๊ะ!”
ในขณะที่ฉู่โม่วถ่ายเทมันเข้าไปอย่างต่อเนื่อง เส้นใยในลูกแก้วหยกก็เริ่มเรืองแสง…แต่มันจางมาก ราวกับแสงเทียนในสายลม ซึ่งอาจดับได้ทุกเมื่อ
เมื่อเห็นเช่นนั้น
ฉู่โม่วจึงเพิ่มอณูแห่งชีวิตเข้าไปเรื่อย ๆ
แต่ถึงแม้ว่าเขาจะถ่ายเทอณูแห่งชีวิตทั้งหมดภายในร่างกายแล้ว ก็ยังไม่สามารถทำให้ลูกแก้วหยกเรืองแสงได้
