กคนเข้ามาที่นี่!’
ฉู่โม่วพึมพำ แต่ก็อดขมวดคิ้วไม่ได้
สถานที่นี้แปลกจริง ๆ
เมื่อคิดได้ดังนั้น
เขาก้าวไปข้างหน้าและตั้งใจจะถามผู้ปลุกพลังเหล่านี้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็พบว่าพวกเขาสูญเสียจิตใจไปแล้ว หากไม่ใช่เพราะสัมผัสได้ถึงจิตวิญญาณที่ยังมีตัวตนอยู่ เขาคงคิดว่าคนเหล่านี้เป็นหุ่นเชิดไปแล้ว
ในเมื่อวิธีทั่วไปไม่ได้ผล ฉู่โม่วก็หันไปพึงพาพลังจิตวิญญาณ
“ตื่น!”
เขาตะโกนเสียงดังลั่นด้วยน้ำเสียงที่ผสานไปด้วยคลื่นจิตวิญญาณของกระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยน เมื่อมันแพร่กระจายออกไป มันก็ระเบิดในโสตประสาทของทุกคน
หึ่ง! หึ่ง! หึ่ง!
ห้วงอากาศสั่นสะท้านไปตามระลอกคลื่นที่ปล่อยออกมาและส่งเสียงหึ่ง ๆ
ทันใดนั้น เหล่าผู้ปลุกพลังก็ตื่นขึ้นมาจากสภาวะไร้สติเพราะสัมผัสอันรุนแรงจากพลังจิตวิญญาณ
“นี่…”
“ที่นี่คือที่ไหน…”
“ฉันไม่ได้สำรวจเหมืองหินปฐมกาลอยู่เหรอ? ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?”
“โอ๊ย! ฉันปวดหัว!”
“ฉันด้วย… เหมือนโดนค้อนทุบหัวเลย”
ผู้ปลุกพลังหลายสิบคนตื่นขึ้นมาและหันไปรอบ ๆ ด้วยความประหลาดใจ
“ตื่นแล้วเหรอ?”
ตอนนั้นเอง ฉู่โม่วที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็เอ่ยขึ้น
เมื่อได้ยินเสียงของเขา เหล่าผู้ปลุกพลังก็หันไปตามเสียงและเห็นฉู่โม่วในที่สุด
“นายเป็นใครเหรอ? พาพวกเรามาที่นี่ทำไม?”
ผู้ปลุกพลังที่มีพละกำลังขั้นราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 1 ดาวอ้าปากถามด้วยสายตาระแวดระวัง
“ฉันชื่อฉู่โม่ว ผู้สืบทอดที่แท้จริงของวิหารราชันย์เทพย
