น พวกเรายังอยู่ระหว่างการสำรวจ เลยไม่รู้ว่ามีเหมืองอยู่ที่ไหนจำนวนเท่าไหร่บ้าง”
“เพราะงั้น…”
เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ ราชันย์เทพยุทธ์แท้จริงก็หันไปมองฉู่โม่วและกล่าวด้วยความรู้สึกผิด “น้องฉู่ ถ้าคุณอยากตามหาเหมืองหินปฐมกาล คุณก็ไปสำรวจด้วยตัวเองได้เลย!”
เมื่อได้ยินดังนั้น
ฉู่โม่วก็พยักหน้า “พอจะมีแผนที่ไหมครับ?”
“มีสิ แต่แค่ในพื้นที่ทั่วไปนะ”
ราชันย์เทพยุทธ์แท้จริงดึงแผนที่ออกมาจากถุงเก็บของ ฉู่โม่วรับมันมาและเห็นว่ามันตั้งอยู่ห่างออกไปจากฐานจงไห่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือราวหนึ่งล้านกิโลเมตร ตามที่วาดไว้ในแผนที่ มันเป็นเทือกเขาใกล้ชายฝั่ง
“ขอบคุณนะครับ!”
ฉู่โม่วมองดูมันคร่าว ๆ และกล่าวขอบคุณ
ถึงจะไม่มีข้อมูลชัดเจนเกี่ยวกับเหมืองหินปฐมกาล การมีแผนที่นี้ก็สำคัญกับฉู่โม่วมาก อย่างไรแล้ว ถ้าเขาต้องตามหามันด้วยตัวเองก็มีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าเขาจะเจอมันเมื่อไร
“ด้วยความยินดี ยังไงซะพวกมันก็เป็นแค่เหมืองที่เราไม่รู้จัก ตอนนี้พวกเราสำรวจมันไม่ได้ด้วยซ้ำ ในเมื่อพวกเราช่วยน้องฉู่ได้ แค่นั้นก็ดีแล้ว”
“อีกอย่าง… น้องชาย ฉันมีเรื่องหนึ่งอยากจะขอน่ะ”
ราชันย์เทพยุทธ์แท้จริงหันมาและกล่าว
“ไม่มีปัญหาเลยเจ้าตำหนัก”
ฉู่โม่วกล่าวโดยไม่ลังเล
“คือว่า…”
ราชันย์เทพยุทธ์แท้จริงกล่าว “เพราะมันเป็นพื้นที่พิเศษ กลุ่มสำรวจของพวกเราเลยติดอยู่ข้างในสี่ครั้งติดกัน ตอนนี้พวกเราขาดกำลังคนอย่างหนัก พอน้องฉู่เข้าไปสำร