บทที่ 350 ความตื่นเต้นของเฉินซีเวย และ ตามหาสายแร่หินปฐมกาล!
“ที่รัก คุณกลับมาแล้ว!”
เฉินซีเวยเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้ม ความเปล่าเปลี่ยวแต่เดิมคล้ายมลายหายสิ้น
“ฉันกลับมาแล้ว”
ฉู่โม่วยิ้ม เขาเดินไปเบื้องหน้าของร่างอรชร ก่อนจะสวมกอดเอวบางกิ่วนั้นแนบแน่น “อ่านอะไรอยู่เหรอ”
“ก็แค่หนังสือท่องเที่ยวทั่ว ๆ ไปน่ะ”
เฉินซีเวยวางหนังสือลงบนโต๊ะ เธอถามเขาด้วยความสงสัย “นายกับท่านอาจารย์ออกไปสำรวจเขตแดนลับด้วยกันไม่ใช่เหรอคะ ทำไมถึงเพิ่งกลับมาล่ะ ไปเจออันตรายมาหรือเปล่า”
“ไม่เลย” ฉู่โม่วส่ายหน้า ก่อนตอบเธอด้วยรอยยิ้ม “ที่ฉันกลับมาช้าก็เพราะได้เจอโอกาสทองครั้งใหญ่เลยน่ะสิ!”
พูดจบ
ไม่ทันที่เฉยซีเวยจะถามต่อ เขาก็หยิบถังน้ำเลี้ยงซากุระสวรรค์ออกมาจากโลกในฝ่ามือ
“นี่คืออะไรเหรอ”
หญิงสาวแปลกใจ
“เจ้าสิ่งนี้คือของล้ำค่าที่ฉันยอมแลกเวลาไปถึงสองเดือนเลยนะ!”
รอยยิ้มของฉู่โม่วพราวไปด้วยเล่ห์ หลังจากนั้นเขาจึงเล่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นบนเกาะซากุระ
หลังจากที่ได้ฟัง เฉินซีเวยพลันตกใจเป็นอย่างมาก
“ผลลัพธ์จากน้ำเลี้ยงซากุระทรงพลังขนาดนั้นเลยเหรอ”
เธอค่อนข้างประหลาดใจ… และหดหู่ใจระคนกัน แต่ก็เคารพการตัดสินใจของสามี จึงให้ความสนใจเรื่องที่เขาอยากนำเสนอแทน
ความสามารถในการพัฒนาพรสวรรค์ของผู้ปลุกพลังตามที่ต้องการ นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เธอไม่เคยได้ยินเรื่องเช่นนี้มาก่อน
“ของแบบนี้ต้องลองถึงจะรู้”
ฉู่โม
