… มันจบลงแล้วอย่างนั้นเหรอ!”
…
หลังจากผ่านไปครึ่งวัน
ราชันย์เทพยุทธ์ทุกคนบนเกาะซากุระรับรู้ถึงข่าวคราว พวกเขารุดหน้ามายังฐานซากุระทันที
แม้แต่กลุ่มของโทโยโตมิ อิตโต้ก็กลับมาทั้งหมด
ดังนั้นแล้ว ในยามนี้ที่นี่จึงเต็มไปด้วยราชันย์เทพยุทธ์จำนวนมากกว่าร้อยห้าสิบคนกำลังรวมตัวกัน
ครั้นเมื่อพวกเขาทอดมองไปยังฐานซากุระที่หลงเหลือเพียงซากปรักหักพัง ดวงตานับร้อยคู่มีเพียงความเศร้าโศกยากจะเอ่ย
“ต้นซากุระสวรรค์หายไป!”
“ใคร! ใครมันกล้าขโมยสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของเราไป!”
โทโยโตมิคำรามเสียงกึกก้อง ประหนึ่งอสนีบาตสาดลงมายังแผ่นดินเกาะซากุระ
“ไม่ทราบเลยครับ พวกเราเห็นมันไม่ชัด!”
ผู้ปลุกพลังระดับราชันย์ยุทธ์ที่เหลือรอดกล่าวด้วยน้ำเสียงตระหนก “คนที่ขโมยต้นซากุระไปนั้นแข็งแกร่งมาก ท่านผู้อาวุโสมัตสึชิตะ เซ็นเคเป็นผู้ที่พยายามหยุดมันเอาไว้ ทว่ามันก็ฟันเขาตายทันที… จากนั้นก็มีราชันย์เทพยุทธ์และผู้ปลุกพลังของเราอีกราว ๆ ยี่สิบคนเข้ามาสมทบ แต่พวกเขาก็ถูกตัดหัวในพริบตาเดียว แม้แต่ราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 9 ดาวก็ต้านทานกระบี่ของมันไม่อยู่!”
“แม้แต่ราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 9 ดาวก็ต้านทานกระบี่ไม่ได้!”
“สามารถตัดหัวราชันย์เทพยุทธ์ยี่สิบคนได้ในพริบตา!”
นี่มันค่อนข้างจะเหลือเชื่อเกินไปแล้ว
หากเป็นเช่นนี้ ก็หมายความว่าหัวขโมยผู้นั้นแข็งแกร่งยิ่งกว่าราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 9 ดาวเสียอีก?
กระนั้น เมื่อพินิจยังสายตาท่าทางของผู้เล่า เ
