กพลังของพวกเขาจะข้ามน้ำข้ามทะเลมาไกลขนาดนี้ได้จริง ๆ เหรอ”
บรรดาราชันย์เทพยุทธ์เริ่มจับกลุ่มคุยกัน
สำหรับโทโยโตมิ อิตโต้ เขาจ้องมองร่างจำแลงนั่นไม่วางตา นัยน์ตาขึ้นสีแดงก่ำคล้ายสลักภาพชายผู้นั้นลงในความคั่งแค้น
ไม่นานจากนั้น
เขาพูดด้วยเสียงแหบพร่า “พวกคุณทุกคน ตอนนี้ทุกคนก็ได้รู้แล้วว่าหน้าตาของไอ้สารเลวนี่เป็นยังไง ไม่ว่ามันจะเป็นใครมาจากไหน เราจะตามหามันให้เจอจงได้!”
“ครับ”
เหล่าราชันย์เทพยุทธ์พยักหน้าพร้อมเพรียงกัน
ผ่านไปครู่หนึ่ง
พวกเขาต่างแยกย้ายกันเพื่อทำตามเป้าหมาย
ถึงอย่างนั้น ความพยายามของพวกเขาเห็นทีจะไร้ประโยชน์
เนื่องจากในขณะที่พวกเขากำลังปูพรมค้นหา ฉู่โม่วก็ได้ข้ามทะเลและกลับมาถึงชายฝั่งแล้ว
หลังจากข้ามแนวป้องกันชายฝั่ง ฉู่โม่วไม่ได้หยุดพัก เขาเดินทางต่อเนื่องครึ่งชั่วโมงจนมาถึงสุดยอดฐานจงไห่
การเดินทางนี้กินเวลาถึงครึ่งปี
เมื่อเห็นสุดยอดฐานอีกครั้ง ฉู่โม่วอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เขาผ่อนคลายลงเล็กน้อย
ฉู่โม่วกลับถึงคฤหาสน์ในย่านรุ่งอรุณด้วยระยะเวลาที่ไม่ช้านัก
ทันทีที่สาวเท้าเข้าไปในบ้าน
เขามองเห็นเฉินซีเวยกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ภายในห้องนั่งเล่น
ภาพของสตรีดวงหน้างดงามนั่งเพียงลำพังสะท้อนสู่ห้วงจิต ช่างสงบเงียบและเดียวดาย ประหนึ่งดอกบัวหิมะชูช่อโดดเดี่ยวกลางหุบเขา อ้างว้างและเหน็บหนาวเกินพรรณนา
ยิ่งสามีทำเรื่องเลวร้าย สวรรค์ยิ่งบันดาลให้ภริยาทุกข์ทน
ตอนน
