่งออกไป ทำลายอากาศอันว่างเปล่าหลายหมื่นกิโลเมตรก่อนจะสูญสลายไป
เขากลับมาเพ่งสมาธิอีกครั้งหนึ่ง
ตรวจสอบข้อมูล
[ระดับร่างกาย : กายากระบี่เทวะระดับดาราลับฟ้า!]
นี่คือเรื่องจริงหรือเนี่ย!
กายากระบี่เกิดความเปลี่ยนแปลง และถูกแทนที่ด้วยกายากระบี่เทวะระดับดาราลับฟ้า!
เห็นดังนั้น
ความปีติประทับลงบนดวงหน้าของฉู่โม่ว
“พัฒนาต่อไป!”
หลังจากสงบอารมณ์แล้ว ฉู่โม่วก็ดื่มมันเข้าไปอีกครั้ง
ทว่าในยามนี้ น้ำเลี้ยงซากุระสวรรค์ของเขาเหลือไม่มากนัก ด้วยเหตุนี้ฉู่โม่วจึงเริ่มตัดต้นไม้อีกหนหนึ่ง มันมากพอจะเติมเต็มถังไม้ได้ราวสิบถัง และได้รับน้ำเลี้ยงซากุระสวรรค์ประมาณสองพันลิตร
ด้วยจำนวนที่มากเช่นนี้ ต้นซากุระเริ่มทยอยเหี่ยวเฉา แม้แต้ดอกที่บานสะพรั่งก็เริ่มโรยกลีบไม่ต่างกัน
ถึงกระนั้น มันก็ยังไม่ได้เสียหายจนถึงจุดวิกฤต ตราบใดที่กระบวนฝึกยังคงดำเนินไปอย่างช้า ๆ เช่นนี้ ต้นซากุระเหล่านั้นก็ยังพอมีเวลาฟื้นฟูดังเดิม
ดังนั้นฉู่โม่วจึงไม่ได้ใส่ใจมากนัก
เขายังคงดื่มต่อไป!
หลังจากดื่มน้ำเลี้ยงซากุระสวรรค์ ฉู่โม่วก็วางแผนในการพัฒนาทักษะกระบี่ต่อ ไม่นานเขาก็พบว่าน้ำเลี้ยงซากุระสวรรค์ไม่อาจส่งผลต่อเขาอีกต่อไป
“เห็นทีทักษะกระบี่จะพัฒนาได้มากสุดก็แค่ระดับตะวันเท่านั้น!”
ฉู่โม่วคิดทบทวน
ถึงมันจะไม่ได้ผลอีกก็ตาม กระนั้นฉู่โม่วก็พอใจมากแล้ว
กลับกัน เขาหันไปพัฒนาความสามารถด้านอื่น ๆ แทน
เขาใช้น้ำเลี้ยงซากุระสวรรค์ราว ๆ ร้อ
