ตัวอย่างช้า ๆ กลืนกินน้ำเลี้ยงซากุระสวรรค์ไปจนหมด
ไม่นานนัก
เมื่อพลังงานถูกย่อยหมดสิ้น ฉู่โม่วพบว่าพลังห้วงมิติของเขาเพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
แม้ว่าจะไม่มากนัก เขาก็พอใจอยู่ในระดับหนึ่ง เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นนี้บอกกับเขาว่า พลังพรสวรรค์แห่งห้วงมิติยังมีโอกาสพัฒนาไปอีกขั้น!
“อีกสักครั้ง!”
ฉู่โม่วไม่ได้ยี่หระว่าจะต้องดื่มน้ำเลี้ยงซากุระสวรรค์เข้าไปมากเพียงไหน เขาสนแค่ว่าจะต้องดื่มมันเรื่อย ๆ จนกว่าจะหมด แน่นอนว่าพลังห้วงมิติของเขาเพิ่มพูนขึ้นตามปริมาณน้ำที่ดื่มลงไปเช่นกัน มันค่อย ๆ ก้าวหน้าขึ้นอย่างเห็นได้ชัด!
หนึ่งวันผ่านพ้น
เมื่อฉู่โม่วดื่มน้ำเลี้ยงซากุระสวรรค์ทั้งสองพันลิตรจนหมด ก็ต้องเผชิญกับความจริงที่ว่าระดับขั้นพรสวรรค์ห้วงมิติของเขาไม่ได้เปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด
เขาไม่ลังเลที่จะดื่มเข้าไปอีกสองพันลิตร
หลังจากดื่มเพิ่มอีกเจ็ดร้อยลิตร ในที่สุดระดับของพรสวรรค์ห้วงมิติก็เปลี่ยนไป
ตู้ม!!!
พลังแห่งห้วงมิติแผ่กระจายทั่วบริเวณ
นั่นทำให้ร่างกายฉู่โม่วแวบไปมาครั้งแล้วครั้งเล่าตามมิติที่ผันผวน ช่องว่างระหว่างมิติบังเกิดระลอกคลื่นปั่นป่วนไม่ต่างพายุโหม
ทันใดนั้นเอง
รอยแยกของอากาศทวีจำนวนยิ่งขึ้น ส่งผลให้ความปั่นป่วนกำจายรอบทิศ ก่อนพลังเหล่านั้นจะปะทะกันจนเกิดเสียงหวีดหวิว
ผ่านไปครู่ใหญ่
ในที่สุดความปั่นป่วนเมื่อครู่ก็พลันสงบลง
ฉู่โม่วเริ่มตรวจสอบพรสวรรค์อีกครั้ง
เขาพบว่าพรสวรรค์ห้วงมิติ
