นกว่าเดิมอีกเป็นพันเท่า อาวุธของพวกเรากลายเป็นสิ่งของไร้ประโยชน์ ทำได้เพียงหลบซ่อนไปทุกหนทุกแห่ง มีผู้คนมากมายถูกสัตว์อสูรเข้าโจมตี และเพราะแบบนี้ มนุษยชาติบนเกาะจึงลดจำนวนลงอย่างรวดเร็ว ในท้ายที่สุด ก็เหลือมนุษย์ที่ยังรอดอยู่บนเกาะไม่ถึงหนึ่งล้านคนเท่านั้น’
‘ภายหลังจากที่มีผู้ปลุกพลังปรากฏตัวขึ้นบนเกาะแห่งนี้ พวกเขาก็ช่วยกำจัดสัตว์อสูรที่รุกรานเกาะนี้ และทวงคืนที่อยู่อาศัยของมนุษย์กลับมาได้…’
ภายในห้องสมุด
ฉู่โม่วกำลังอ่านหนังสือที่รวบรวมเกี่ยวกับประวัติศาสตร์เกาะซากุระเมื่อสองร้อยปีก่อนตั้งแต่ต้นยุคโกลาหลจนกระทั่งถึงปัจจุบัน
สิ่งนี้ทำให้ฉู่โม่วตระหนักได้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นบนเกาะซากุระได้
ตั้งแต่ที่โลกเปลี่ยนแปลงอย่างหนัก ประชากรบนเกาะซากุระก็ลดลงไปเป็นจำนวนมาก ยิ่งในช่วงจุดที่วิกฤติที่สุด พวกเขาเหลือประชากรไม่ถึงหนึ่งล้านคนเสียด้วยซ้ำ ภายหลังจากกลุ่มคนที่มีพลังถูกปลุกตื่นขึ้นมา พวกเขาจึงเริ่มที่จะโต้กลับเหล่าสัตว์อสูรที่บุกขึ้นมาจากท้องทะเลและสร้างเป็นฐานแห่งมนุษยชาติขึ้นมาได้
จนกระทั่งตอนนี้
ประชากรบนเกาะซากุระได้ฟื้นขึ้นมาจนเกือบจะแตะยี่สิบล้านคนแล้ว ถึงแม้ว่ามันจะยังคงไม่เยอะมาก แต่ก็ถือว่าดีกว่าช่วงเริ่มต้นมากยิ่งนัก
ยิ่งไปกว่านั้น บนเกาะแห่งนี้ยังมีฐานของมนุษยชาติถือกำเนิดขึ้นมากว่าสามสิบฐานถูกสร้างตาม ๆ กันมา อันประกอบด้วยฐานขนาดใหญ่ห้าฐาน และที่เหลือเป็นฐานขนาดกล
