รื่อย ๆ
เสียงของกระบี่ยาวในมือของเธอส่งเสียงดังก้อง และแม้แต่กระบี่ที่อยู่ในมือของผู้ปลุกพลังจำนวนนับไม่ถ้วนในสำนักวิถีอากาศก็สั่นอย่างควบคุมไม่ได้
“ไม่ต้องพูดถึง…”
เมื่อพูดถึงตรงนี้
ดวงตาของเธอดูเหมือนจะสดใสเป็นประกายขึ้น เช่นเดียวกับน้ำเสียงที่ตื่นเต้นขึ้นเรื่อย ๆ “เมื่อสิบปีก่อน เราทำข้อตกลงกันไว้!”
“ในตอนนั้น ฉันบอกว่าอยากจะเป็นคนที่แข็งแกร่งเหมือนเทพกระบี่นภามรกต!”
“และเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย ขั้นแรกและขั้นสำคัญที่สุดคือการเอาชนะท่าน!”
“และตอนนี้…”
“อวิ้นเอ๋อร์เตรียมตัวมาสิบปี และวันนี้ ฉันคิดว่าตัวเองประสบความสำเร็จในด้านกระบี่แล้ว ดังนั้นฉันจึงกล้าท้าทายท่าน และหวังว่าจะ… ชนะศิษย์พี่ได้!”
เมื่อสิ้นเสียง
ในขณะนี้ พลังปราณกระบี่ของสวีอวิ้นเอ๋อร์พุ่งถึงจุดสูงสุดในทันที! …พลังปราณกระบี่อันไร้ที่สิ้นสุดก็โหมกระหน่ำออกมา จนก่อตัวเป็นพายุที่น่าสะพรึงกลัวซึ่งกวาดล้างไปทุกทิศทาง
ทั่วบริเวณ
ผู้ปลุกพลังจำนวนนับไม่ถ้วนรู้สึกถึงปราณของกระบี่อันแหลมคมปะทะใบหน้า ทำให้พวกเขารู้สึกราวกับถูกขีดข่วนด้วยกระบี่ยาวจำนวนนับไม่ถ้วน และรู้สึกเจ็บปวดแล่นไปถึงหัวใจ
อีกทั้งยังยากจะลืมตา เนื่องจากเจตจำนงกระบี่ที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ ทำให้น้ำตาไหลออกมาไม่หยุด
…
ภายใต้พายุกระบี่ที่น่าสะพรึงกลัว
ศิษย์จำนวนนับไม่ถ้วนยากที่จะต้านทาน เสื้อผ้าตามร่างกายของพวกเขาถูกเฉือน และแม้แต่ผิวหนังของพวกเขาก็เริ่มมีเลือดซึม
