ระจายทันที ก่อนจะเผยให้เห็นหลุมลึกลงไปหลายร้อยเมตร!
และที่สำคัญกว่านั้น
“ศิษย์พี่ฉู่ใช้เพียงพลังกายของขั้นราชันย์ยุทธ์ระดับต้นปลดปล่อยกระบี่นี้ แต่พลังที่ปะทุออกมานั้นกลับเหนือล้ำกว่าเราไปมาก”
“แม้แต่ผู้ปลุกพลังหลายคนในขั้นราชันย์เทพยุทธ์ที่แข็งแกร่งกว่าเขา ก็ยังทำไม่ได้!”
สวีอวิ้นเอ๋อร์บ่นพึมพำ แต่ใจของเธอเอาแต่ย้อนภาพนั้นในหัว
ฉากที่ฉู่โม่วโบกตวัดกิ่งไม้
ท่วงท่ารายละเอียดต่าง ๆ ยังคงเล่นซ้ำในใจของเธอ
อย่างช้า ๆ
เธอเริ่มเคลื่อนกระบี่ยาวในมือของเธอ ตามภาพจำลอง
ฉับ!
สวีอวิ้นเอ๋อร์ฟันออกด้วยกระบี่ พยายามอย่างเต็มที่ที่จะเลียนแบบฉู่โม่ว
แต่ท้ายที่สุด เธอก็ยังไม่ใกล้เคียง
แต่เธอก็ไม่ย่อท้อ ยังคงฝึกฝนและเลียนแบบต่อไป
เมื่อเวลาผ่านไป พระอาทิตย์ค่อย ๆ ลับขอบฟ้าไปทางทิศตะวันตก
เด็กสาวยังไม่มีความตั้งใจที่จะพักผ่อนเลยแม้แต่น้อย เธอยังคงฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง
“เอาละ เรากลับกันเถอะ!”
ฉู่โม่วพูดขึ้น
แต่เด็กสาวดูเหมือนจะไม่ได้ยิน และยังคงหมกมุ่นอยู่ในโลกแห่งกระบี่
“ช่างหัวมันปะไร!”
เมื่อเห็นอาการเช่นนั้น ฉู่โม่วก็อดยิ้มไม่ได้
อย่างไรก็ตาม ในใจของเขาก็ชื่นชมความอุตสาหะและความพากเพียรของเด็กสาว
ความตั้งใจฝึกฝนนี้ ปรากฏขึ้นตั้งแต่ฉู่โม่วรู้จักเธอ และเขาก็ไม่เคยขัดจังหวะสักครั้ง
พูดตามตรงเลย
เธอฝึกฝนหนักกว่าฉู่โม่ว
“ใช่ ใช่… ต้องความรู้สึกแบบนี้แหละ!”
ทันใดนั้น
เด็กสาวดูเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง ทันใ
