สุดก็ขั้นราชันย์ยุทธ์ หรือแม้แต่ราชันย์เทพยุทธ์สูงสุดก็ปรากฏในหมู่พวกเขา
ยิ่งไปกว่านั้น
ฉู่โม่วที่ยังคงยืนอยู่ท่ามกลางผู้ปลุกพลังเหล่านี้ กลับรู้สึกได้ถึงการดำรงอยู่ของตัวตนบางอย่างที่เหนือกว่าขั้นราชันย์เทพยุทธ์สูงสุด
รัศมีของพวกเขาลึกล้ำราวกับมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ เพียงรัศมีที่เล็ดลอดออกมาเพียงเล็กน้อย ก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่น่าพรั่นพรึงอย่างสุดจะพรรณนา จนฉู่โม่วแทบหายใจไม่ออก
“นะ… นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?!”
“หรือว่าผู้ปลุกพลังเหล่านี้ยังมีชีวิตอยู่?!”
ฉู่โม่วตกตะลึงจนพูดอะไรไม่ออก
เขาแทบจะไม่เชื่อในสิ่งที่เห็น
ต้องทราบก่อนว่า
เมื่อเขามาถึงในตอนแรก ตำหนักเหล่านี้ยังคงอยู่ในสภาพทรุดโทรมแตกหัก แต่เพียงชั่วพริบตา ตำหนักกลับเปล่งประกาย และเต็มไปด้วยผู้ปลุกพลังอย่างแออัด ราวกับพวกเขาเป็นสำนักขนาดใหญ่
“ไม่จริงหรอก!”
“นี่เป็นค่ายกลลวงตาเท่านั้น!”
“ผู้ปลุกพลังเหล่านี้ได้ตายไปนานแล้ว ส่วนภาพที่ฉันเห็นตอนนี้ก็เป็นเพียงอดีต!”
หลังจากที่ฉู่โม่วสงบสติอารมณ์ลงได้ เขาก็ค้นพบเงื่อนงำบางอย่าง
แม้ว่าผู้ปลุกพลังเหล่านี้ดูเหมือนจะทรงพลังมาก แต่พวกเขาก็ไม่มีตัวตนอยู่จริง และเมื่อฉู่โม่วมองดูด้วยพรสวรรค์พลังเนตร สิ่งที่เขาเห็นกลับเป็นรัศมีบางอย่างที่ดูเหมือนควันไฟสีฟ้า
เมื่อเห็นเช่นนั้น
ฉู่โม่วจึงผ่อนคลายลง
และอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา
“เฮ้อ…!”
ค่ายกลลวงตาที่นี่ช่างลึกล้ำแข็งแกร่งจริง ๆ มันทำให้เขา
