ณ แคว้นสันติ ในป่าแห่งหนึ่งนอกเมืองเฟยเจียง
ต้นไม้ที่หนาแน่นสูงหลายสิบเมตรถูกบีบอัดล้มลงอย่างรวดเร็ว ราวกับหญ้ารกถูกแบ่งออกไปสองข้าง เสือร้ายตาพองยาวสิบกว่าเมตรตัวหนึ่งก็พุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว สองข้างของท้องมันมีดวงตาขนาดใหญ่อยู่ข้างละสี่ดวง สาดแสงสีแดงที่ดุร้ายประหลาด แต่ ณ เวลานี้ ในดวงตาหลายดวงกลับถูกแทงจนบาดเจ็บ ดวงตาปิดลง เลือดไหลไม่หยุด
ทันใดนั้น เสือร้ายก็หันกลับไปมอง
เสียงดังเคร้ง! แสงสีทองจากนอกฟ้าก็บินมาถึง เงาร่างหนึ่งที่ทั่วร่างสาดแสงสีทองเจิดจ้า ด้านหลังมีวงล้อธรรมะอยู่สายหนึ่ง สังหารเข้ามาในป่า ร่างเทพดุจพุทธะนี้ กลับเป็นใบหน้าของเด็กหนุ่ม สีหน้าสงบนิ่ง ไม่เห็นจิตสังหาร แต่ลงมือได้อย่างโหดเหี้ยมหาที่เปรียบมิได้
“โฮก!!”
เสือร้ายคำราม เปล่งเสียงก้อง “ตระกูลเซียว! ข้าตายก็จะไม่ปล่อยเจ้าไป!!”
“งั้นเจ้าก็ไปตายซะ!”
จิตวิญญาณของเด็กหนุ่มตบฝ่ามือลงมา พลังเทพที่บ้าคลั่งก็กดทับลงบนร่างของเสือร้าย และด้านหลังของเสือร้ายก็ปรากฏเงาอสูรพุ่งออกมา เพียงแต่ยังไม่ทันจะพุ่งออกมาได้หลายจาง ก็ถูกฝ่ามือของเงาทองคำพุทธะนั่นกดลงไป
“ลูกๆ ของข้า ช่วยข้าล้างแค้น! ผู้ที่ฆ่าข้าคือตระกูลเซียวแห่งเมือง
