บทที่ 330 อักขระลึกลับ และศิลาต้นกำเนิดอีกชิ้น!
หลังจากเปิดหนังสือออก ฉู่โม่วตรวจสอบมันอย่างละเอียดแต่ก็ไม่พบสิ่งใดที่น่าสนใจ
คงจะมีแค่สิ่งเดียวที่น่าพูดถึง
หนังสือทั้งหมดเหล่านี้เป็นหนังสือที่มีคนเขียนคนเดียวกันและมีวิธีการเขียนที่ซับซ้อนมาก มันเป็นเรื่องราวและประสบการณ์ยิบย่อยมากมายที่ถูกบันทึกไว้ได้น่าสนใจทีเดียว
ตอนแรกฉู่โม่วว่าจะอ่านดูแค่สักหนึ่งหรือสองเล่มเท่านั้น หากแต่เขาก็ถูกเรื่องราวเหล่านี้ดึงดูดความสนใจเอาไว้ครู่ใหญ่
หลังจากนั้น
ฉู่โม่วก็นั่งลงบนเก้าอี้และเริ่มอ่านอย่างละเอียด
ในไม่ช้า ฉู่โม่วก็จดจ่ออยู่กับมันและไม่สนใจเวลาอีกต่อไป
เขาจดจ่ออยู่กับเรื่องราวแสนน่าสนใจในหนังสือจนไม่สนใจโลกภายนอกแม้แต่น้อย
ตำหนักหลังนี้ตั้งอยู่บนเกาะ แสงสีทองพลันพวยพุ่งออกมาและปกคลุมตำหนักทั้งหลังเอาไว้เพื่อปกป้องมันราวกับกำแพง
ไม่!
ไม่ใช่แค่ป้องกัน!
มันยังมีการลวงตาอีกด้วย
ในตอนนี้
หากมองออกไปจากข้างในก็สามารถมองเห็นด้านนอกได้ แต่หากมองมาจากด้านนอกก็จะไม่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นในตำหนักได้แม้แต่น้อย
ไม่ว่าจะเป็นเกาะ ตำหนักไม้ หรือสระน้ำ พวกมันต่างก็ล่องหนราวกับว่าหายวับไปทั้งอย่างนั้น
มันไม่เพียงซ่อนตัวจากการมองเห็น
แม้ว่าจะค้นหาด้วยจิตสัมผัสก็ไม่อาจพบร่องรอย แม้ว่าจะเดินผ่านพื้นที่นี้ก็จะไม่แตะต้องตำหนักไม้นี้ได้แม้แต่น้อย
ราวกับว่าเกาะขนาดใหญ่และตำหนักไม้หายไปจากโลกใบนี้และยากเกินกว่าที่คนนอก
