บทที่ 325 ปลาประหลาดและผู้ปลุกพลังแห่งเกาะดอกเหมย!
“ท่านราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งครับ เอ่อ…”
ผิวของเธอคนนี้ละเอียดอ่อนและนุ่มนวล ราวกับไม่มีกระดูกอยู่ด้านใน
ความเย็นจาง ๆ อันเป็นเอกลักษณ์ของเธอนั้นแผ่ซ่านมาหาเขาผ่านฝ่ามือที่สัมผัส ฉู่โม่วประหลาดใจเล็กน้อยและอดที่จะหันมองราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งไม่ได้
ใบหน้าของหญิงสาวยังคงเป็นใบหน้าปกติเช่นที่เป็นประจำ เธอพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ถ้าไม่ทำแบบนี้ พวกเราจะคลาดกันได้ง่ายเมื่อต้องเข้าไปใกล้น้ำวนข้างล่างนะ”
เมื่อเธอพูดออกมาเช่นนั้น ฉู่โม่วก็พูดอะไรไม่ออก
เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากปล่อยให้ราชันย์เทพยุทธ์สาวผู้นี้เป็นคนนำ ซึ่งเธอก็รู้หน้าที่ตนเองดี ทั้งสองจึงเริ่มมุ่งหน้าสู่น้ำวนเบื้องล่างพร้อม ๆ กัน
ผืนน้ำเบื้องล่างนั้นมืดมาก ๆ ราวกับเป็นหลุมดำที่ไม่สามารถมองเห็นอะไรได้เลย
อย่างไรก็ตาม ด้วยพลังของจิตสัมผัส ฉู่โม่วยังคงสามารถตรวจสอบสภาพแวดล้อมรอบ ๆ ตัวได้อยู่ตลอดเวลาอย่างง่ายดาย
และทางฝั่งราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งที่จับมือเขาอยู่นั้น ก็ดูเหมือนจะมองเห็นสภาพแวดล้อมที่มืดดำเช่นนี้ได้อย่างชัดเจนด้วย
เธอดูจะระแวดระวังรอบ ๆ ตัวอยู่ตลอดเวลา ทว่าฉู่โม่วกลับสังเกตเห็นได้ถึงเหงื่อน้อย ๆ ที่ซึมออกมาจากฝ่ามือของเธอ หรือแม้แต่กระทั่งแก้มนวลขาวนั้นก็ยังมีสีแดงระเรื่อเจือมาด้วย
ชัดเจน
การที่ต้องจับมือเขาไว้เช่นนี้ ทำให้ราชันย์เทพยุทธ์เห
