ดินทางต่อไปยังก้นทะเล
ทะเลที่นี่ลึกมาก ๆ
ในขณะที่ตัวน้ำวนนี้เองก็ดูเหมือนจะไม่มีจุดสิ้นสุดเสียด้วย
แม้ฉู่โม่วจะพยายามแอบใช้จิตสัมผัสในการตรวจสอบบริเวณรอบข้าง แต่เขาก็ยังไม่พบก้นทะเลแห่งนี้เสียที
ยิ่งดำดิ่งลงไป
ก็ยิ่งเหมือนเอาเวลามาทิ้ง
ครึ่งชั่วโมงผ่านไปโดยไม่มีอะไรให้เห็นเลย
ไม่มีร่องรอยของโบราณสถานใต้น้ำ แต่ก็ยังพอมีสิ่งที่ไม่อยากเห็นอย่างปลาประหลาดกับสัตว์อสูรทะเลประเภทอื่นแทน
ไม่ว่าสัตว์อสูรพวกนี้จะร้ายกาจขนาดไหน แต่ท้ายสุดพวกมันก็พ่ายแพ้ให้กับฉู่โม่วและราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งอยู่ดี
อีกครึ่งชั่วโมงผ่านไป
ครืน!
ทันใดนั้น
คลื่นใต้น้ำที่ถูกส่งมาจากทิศทางที่เป็นก้นสมุทรก็พุ่งทะยานออกมา ดูเหมือนว่าจะเกิดบางสิ่งบางอย่างขึ้นที่ใต้ทะเลจุดนั้น และมันทำให้ฉู่โม่วรู้สึกตกใจขึ้นมา
อย่างไรก็ตาม
ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งที่อยู่ข้าง ๆ เขากลับไม่ได้ตกใจอะไร กลับกัน เธอกำลังดีใจจนออกนอกหน้า หญิงสาวพูด “นี่คือคลื่นแปรผันที่เกิดขึ้นบริเวณทางเข้าเขตแดนลับแห่งนี้… พวกเราใกล้จะถึงก้นทะเลกันแล้ว!”
พูดจบ
เธอก็จับมือฉู่โม่วให้กระชับแล้วมุ่งหน้าลงไปเบื้องล่างด้วยความเร็วที่มากกว่าเดิม
อย่างที่คาดคิด
ครู่หนึ่ง เมื่อพวกเขาข้ามผ่านเทือกเขาใต้ทะเลมาได้ สิ่งที่รออยู่เบื้องล่างก็คือ หุบเขาใหญ่ที่ตั้งตระหง่านเหนือสิ่งใด
และภายในหุบเขานั้น
ประตูบานหนึ่งที่รายล้อมไปด้วยเครื่องกำบังก็ปรากฏให้เห็นอยู
