กเย็นสมชื่อ และมันก็พลอยทำให้ผู้ได้ยินหนาวสั่นไปทั่วสันหลังเลยด้วย
ฟังแบบนั้นแล้วฉู่โม่วก็พยักหน้า
แม้ภายในใจเขาจะยังมีข้อสงสัยอยู่ก็ตาม
ทำไมราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งถึงดูไม่สบอารมณ์กับคนของเกาะดอกเหมยนะ?
ราวกับรับรู้ถึงความสงสัยที่อยู่ภายในใจฉู่โม่ว เธอพูดขึ้นมา “เมื่อครั้งที่ฉันมาที่นี่เป็นครั้งแรก ฉันต้องเผชิญหน้ากับพวกคนจากเกาะดอกเหมย แล้วหลังจากนั้นทุกครั้งที่ฉันต้องเผชิญหน้ากับพวกมัน ฉันก็จะรู้สึกหงุดหงิดตลอด… ไม่กี่ปีก่อน เพื่อระบายความโกรธ ฉันเลยสังหารคนเหล่านี้ทุกครั้งที่เจอ จนกระทั่งถึงทุกวันนี้”
รับรู้เช่นนั้น
ฉู่โม่วก็เหมือนจะพอเข้าใจอะไรได้บ้างแล้ว
ซึ่งในระหว่างที่พวกเขากำลังพูดกันอยู่นั้น
ทางฝั่งของผู้ปลุกพลังที่มาจากเกาะดอกเหมยก็ไปยืนรวมตัวกันที่ผนึกบริเวณหน้าประตู ราวกับรออะไรบางอย่างด้วยความใจเย็นอยู่
ตอนนั้นเอง
ครืน!
ผนึกค่อย ๆ สั่นสะเทือนก่อนจะเปล่งแสงออกมา ซึ่งแสงสว่างนั้น เกิดมาจากการที่มิติแปรผันได้เกิดขึ้นบริเวณบานประตูนี้ มันเปล่งแสงไปทั่วบริเวณ
“สมบัติ!”
“สมบัติกำลังออกมาแล้ว!”
“เร็วเข้า รีบกักตุนสมบัติพวกนี้ไว้!”
เห็นเช่นนั้น เหล่าผู้ปลุกพลังจากเกาะดอกเหมยก็พูดขึ้นด้วยความตื่นเต้นและเข้าไปห้อมล้อมปากทางนั้นเอาไว้
ทว่า
ทันทีทันใด
ซู่ม!
ลำแสงคมกระบี่ที่ทรงพลังก็ได้ฟาดฟันฝ่าความมืดเข้ามา และด้วยการฟันผ่านนี้ ทำให้ราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 7 ดาวคนหนึ่งที่ไม่ท
