เพื่อให้มันสามารถใช้งานได้!”
“นอกจากพลังจิตวิญญาณ มันตราที่ถูกสลักไว้ในศรดอกนี้ไม่ใช่สิ่งที่ใช้กันแพร่หลายในปัจจุบันนัก มันเป็นมันตราโบราณที่ฉันได้มันมาจากซากโบราณสถาน มันทรงพลังมาก ๆ แต่เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ข้าทดลองสลักมันตราเช่นนี้ลงไปในอาวุธ ดังนั้นมันจึงมีลูกธนูเสียหายไปหนึ่งดอกจนไม่สามารถใช้การได้ ในท้ายสุดแล้วจึงมีลูกศรเหลือพร้อมใช้งานเพียงสามดอกเท่านั้น”
“ความแข็งแกร่งของศรเหล่านี้จัดว่าทรงพลัง และด้วยมันตราโบราณที่สลักมันลงไป ทำให้มันยังมีความสามารถพิเศษอื่นอีก ซึ่งเรื่องนี้ข้าเองก็ไม่อาจทราบได้ เจ้าต้องเป็นผู้ทดสอบมันเอง…นอกจากนี้ ข้าได้ขัดเกลาธนูดอกนี้จนกลายเป็นยุทธภัณฑ์วิญญาณด้วย ดังนั้นต่อให้เจ้าจะยิงมันออกไปแล้ว เจ้าก็สามารถเรียกมันกลับมาหาตัวเจ้าได้”
แม้จะเพิ่งทำใจให้สงบไป แต่เมื่อฟังสิ่งที่ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งกล่าวแล้วฉู่โม่วก็อดตื่นเต้นไม่ได้
อันที่จริง เธอไม่ต้องยุ่งยากถึงขนาดนี้ก็ได้ แต่เธอก็ยอมทำให้ สำหรับฉู่โม่วแล้ว นี่แสดงให้เห็นถึงความใส่ใจ
เพราะฉะนั้น
ฉู่โม่วจึงโค้งเคารพให้กับราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็ง และพูดกล่าวออกมาอย่างจริงจัง “ขอบคุณท่านราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งมาก ๆ เลยครับ!”
“คุณไม่ต้องขอบคุณฉันขนาดนั้นก็ได้ ฉันควรจะต้องทำให้อยู่แล้ว เดี๋ยวพวกเราจะต้องเข้าไปสำรวจเขตแดนลับด้วยกันในอนาคตอันใกล้นี้ การทำให้คุณแข็งแกร่งขึ้น ย่อมเป็น
