งแห่งสวรรค์และโลกอันมหาศาลถูกควบรวมอย่างต่อเนื่อง พร้อมไปกับความช่วยเหลือของยาย้อนชะตา ผิวหนังของเขาเริ่มสั่นสะท้าน และด้านชาเบา ๆ
ตลอดทุกช่วงเวลา เขารู้สึกได้ว่าตัวเองกำลังค่อย ๆ เข้าใกล้ผนึกประตูบางอย่าง
ในทุกวันฉู่โม่วสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของผิวหนัง ยีนและเซลล์ภายในก็กำลังถูกเผาไหม้อย่างบ้าคลั่งเช่นกัน
ยี่สิบวันผ่านไป
ฉู่โม่วกินยาย้อนชะตาลงไปจนหมด
เขาไปหาราชันย์ยุทธ์ฉวี่ตานอีกครั้ง เพื่อรับยาที่กลั่นใหม่แล้วกลับไปเก็บตัวฝึนฝน
หนึ่งวัน!
สองวัน!
สามวัน!
พริบตาเดียวก็ผ่านไปอีกห้าวัน
ฟู่ว ฟู่ว ฟู่ว!
ในวันนี้
ขณะที่ฉู่โม่วกำลังบ่มเพาะร่างกายอย่างจดจ่อ จู่ ๆ พลันรู้สึกถึงโซ่ตรวนที่มาจากสวรรค์และโลก ก่อตัวเป็นผนึกประตู
ราวกับเป็นผนึกประตูที่ถูกสร้างขึ้นจากสวรรค์ มันดูยิ่งใหญ่จนไม่อาจทำลายผ่านไปได้
แต่หลังจากที่เห็นผนึกประตู ฉู่โม่วกลับเผชิญหน้ามันโดยไร้ซึ่งความกลัวใด และค่อย ๆ มีกำลังใจเพิ่มขึ้น ทันใดนั้นเขาตัดสินใจกลืนเม็ดยาย้อนชะตาที่เหลืออยู่ทั้งหมดในลมหายใจเดียว ก่อนจะกระตุ้นกำลังทั้งหมดเปิดใช้คัมภีร์มังกรคชสารอมตะ เพื่อแบ่งเบาภาระทางร่างกายให้สงบลง ตรงข้ามกับเสียงโซ่ตรวนที่กระทบประตูดังกังวานขึ้นเรื่อย ๆ ในความมืด
ครั้งแล้วครั้งเล่า
เขาไม่รู้ว่าวันเวลาผ่านไปนานแค่ไหน
แต่ทันใดนั้น
ตู้ม!
หลังจากปะทุพลังโจมตีนับครั้งไม่ถ้วน ในที่สุดประตูที่แข็งแกร่งก็เริ่มสั่นสะเทือน และปรากฏรอย
