หนึ่งปีต่อมา
หลังราชันย์เทพยุทธ์ชิงหงฟื้นตัวหายจากอาการบาดเจ็บ จึงวางแผนกลับไปล้างหนี้แค้นครั้งใหญ่ เขาลอบไปที่ภูเขาลึกทางตอนใต้เพียงลำพัง บุกเข้าไปในเขตดินแดนของศัตรู จนสามารถสังหารสัตว์อสูรตัวเมียที่กุมอำนาจขณะนั้นได้สำเร็จ และกระทั่งสร้างความสูญเสียครั้งใหญ่ กวาดล้างสัตว์อสูรที่เหลือภายในระยะรัศมีหนึ่งล้านกิโลเมตรจนราบเป็นหน้ากลอง
วีรกรรมนี้สร้างสันติภาพให้ดินแดนตอนใต้นับสามสิบปี!
ในช่วงเวลาที่ผ่านมา ไม่มีสัตว์อสูรที่พลังสูงกว่าระดับ 7 กล้าที่จะก้าวออกมาจากส่วนลึกของภูเขา!
ในปีต่อ ๆ ไป
ราชันย์เทพยุทธ์ชิงหงยังได้สร้างวีรกรรมอีกหลายครั้ง ทั้งช่วยชีวิตเผ่าพันธุ์มนุษย์จำนวนนับไม่ถ้วนได้เกือบทุกครั้ง สร้างผลงานพิเศษแก่องค์กร และหว่านเมล็ดพันธุ์ไปมากมายเพื่อความอยู่รอดของเผ่าพันธุ์มนุษย์บนแผ่นดินนี้
สามารถพูดได้ว่า
เขาเปรียบเสมือนพระอาทิตย์ดวงโตที่ลอยอยู่บนนภา คอยส่งความอบอุ่นและแสงแดดแก่มวลมนุษย์ในยุคที่มืดบอดไร้หนทางเอาชีวิตรอด
ดังนั้น
ทุกคนจึงเคารพราชันย์เทพยุทธ์ชิงหงจากก้นบึ้งของหัวใจ
แม้แต่ฉู่โม่วก็เหมือนกัน
“ราชันย์เทพยุทธ์ชิงหง มีอะไรให้ผมรับใช้ครับ”
ชายหนุ่มที่กำลังแสดงความเคารพพลันถามขึ้น
“มันเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย ทุกท่านโปรดลุกขึ้นเถอะ”
ราชันย์เทพยุทธ์ชิงหงโบกมือ และกวาดตามองไปยังทุกคน ก่อนจะมาหยุดลงที่ร่างของฉู่โม่ว ภายใต้ดวงตาสีทอง
แค่แว่บเดียวก็ทำให้ฉู่โม่วตกใจทันที
ดวง
